* ( 474 - وفات نجفعلى خان سرشار آذربايجانى ) *
وى بهطورىكه در « دانشمندان آذربايجان » نوشته از امراء آذربايجان و اصلش از قرهداغ - بوده و چون از حليهء بصر عارى و در گوشهئى انزواء داشته ؛ مرحوم عباس ميرزا نايبالسلطنه چند قريه براى مدد معاش او برقرار كرده تا در اين سال وفات نموده ، و اين دو بيت از او نوشته شد :
معلم شيوهء جور و جفا را * دهى تعليم چند آن بىوفا را
اگر مىديد اسكندر لبش را * نمىكرد آرزو آب بقا را
سنه 1235 قمرى مطابق سنه 1198 شمسى
غره محرم الحرام ( . . . ) ميزان ماه برجى
* ( تذكر ) *
چون كه در جلد اول ( سال 1205 ص 318 ) در ضمن شاگردان حاج سيد كاظم رشتى نوشتيم كه ميرزا على محمد باب در ( 1235 ) بيايد ، لذا اينك كه بدين سال رسيدهايم - براى اينكه ناظرين منتظر احوال او نباشند - گوئيم كه وى ( چنان كه در كتب مربوطه نوشته ) در غره محرم اين سال متولد شده ، و پدرش ميرزا رضاى بزاز شيرازى نام داشت ، و بعدا در اثر بروز بعضى از اعمال