و او اعقاب جد اعلاى مادرى خود سيد احمد عطار را با زحمت زياد نيز در آن آورد ، و بنابراين سزاوار چنين است كه آن را « الدوحة الاحمديه » بنامند ، انتهى . و اين سيد علينقى در ( 1336 ) بيايد .
* ( 216 - تولد ميرزا احمد روشن شاعر شيرازى ) *
وى فرزند ميرزا محمد حسين عالى است ( كه در جلد اول ، سال 1200 عنوان 55 ص 106 گذشت ) و خود از شعرا و سادات و متولى حرم شاه چراغ ( ع ) بوده ، كه در اين سال چنانكه در « فارسنامه ، گفتار 2 ص 40 » در أعيان محله بازار مرغ شيراز فرموده در شيراز متولد شده و در مراتب شاعرى گوى سبقت را از همگنان ربوده و در سنه هزار و دويست و شصت و يك وفات نموده و او را پسرى نبود ، آنگاه اين اشعار را از او آورده :
روشن از ياران جدا و زندهام * گرچه بىجان زندگانى مشكل است
هركه شد سوخته عشق ننالد ز فراق * آنكه نالان بود از هجر تو خامى دارد
حلقه كعبه سر زلف تو گر نيست بر آن * از چه خلقى پى حاجات در آويختهاند
عقده دل باز شد از گريههاى زارزار * طرفه سيلى بين كز او آباد شد ويرانهام
انتهى .
* ( 217 - تولد حاجى سيد حسين دهدشتى فارسى ) *
وى فرزند سيد ابراهيم بن حسين بن زين العابدين بن سيد على بن سيد على اصغر بن امير على اكبر بن امير سيد على سياهپوش موسوى همدانى است .
امير سيد على سياهپوش در همدان دفن است ، و سيد ابراهيم در قصبهء دهدشت قبه معروفى دارد .
فرزندش حاجى سيد حسين صاحب عنوان از علماء عصر خود بوده و از « شهداء الفضيله : 331 » چنين برآيد كه او در اين سال در بهبهان متولد شده و چندى در نزد