( 1294 ) بيايد . سى و پنجم حاجى محمد كريم مجتهد لاهيجى .
سى و ششم حاج ميرزا محمد محسن اردبيلى كه در ( 1294 ) بيايد .
سى و هفتم حاجى شيخ محمد مهدى كجورى كه در ( 1293 ) بيايد .
سى و هشتم ملا هادى بن محمد استرآبادى كه در « احسن الوديعه 1 : 10 » نوشته كه وى شاگرد صاحب « ضوابط » بوده ، و كتابى بنام « المراثى الخليلية » در جمع مرثيههائى كه براى سيد دلدار على هندى كه در ( 1235 ) بيايد ، گفتهاند تأليف نموده .
سى و نهم حاجى ميرزا يوسف بروجردى كه در « دارالسلام نورى ج 2 باب 10 ص 377 » نوشته .
وفات سيد
مرحوم آقا سيد ابراهيم پس از گذرانيدن عمرى در علم و عمل در أواخر شب پنجشنبه هفدهم ماه شوال المكرم سنه هزار و دويست و شصت و دو ، چنانكه نص صريح « الذريعة ، ج 8 شماره 1013 » است ، مطابق اواسط ميزان ماه برجى بوبا در كربلاء وفات كرد و هم در آن زمين برين در حجره درب كوچك صحن مقدس حسينى ( ع ) در طرف راست آنكه ببازار حضرت عباس ( ع ) مىرود دفن شد ، و چنانكه گفتيم وفات او در اين سال با اين ماه و روز نص « الذريعة ج 8 ش 1013 » است ، و نيز از « روضات : 182 و 183 » شوال همين سال مفهوم مىشود ، و هم در « الذريعة ، ج 1 شماره 619 و ج 6 ص 85 » در همين سال بدون تعيين ماه نوشته ، و بههرحال در اينكه وى در اين سال در ماه و روز مرقوم وفات كرده ترديدى نيست ، پس اينكه مىبينيم در همين جلد ششم الذريعة ( ص 276 ) در سنه 1263 و در ( ص 147 و 227 ) در سنه 1264 ، و نيز در « قصص : 17 » و « نامه دانشوران 1 : 238 » و « هدية الاحباب : 176 » در 1264 نوشتهاند ، و در « ريحانة الادب 2 : 432 » هر سه سال ( 1262 و 63 و 64 ) همه اشتباه و ظاهرا نظر همه بقصص بوده و در الذريعة مرقومات قبل از جلد 8 آنها كه مخالف با 1262 است از روى غفلت سر زده .
و عجب اينكه در « منتخب التواريخ » با تمام حروف ( نه بأرقام هندى ) در هزار و دويست و چهل و شش نوشته ، و اين اشتباه از آنجا بوى دست داده كه در روضات در اوائل احوال صاحب عنوان شطرى از احوال استادش شريف العلماء را ذكر كرده و بعد از آن وفاتش را در سنه 1246 نوشته ، و مؤلف منتخب آن را مربوط به صاحب آن عنوان