كأن نفخة صور الحشر قد فجأت * فالناس سكرى و لا سكر و لا ثمل
قد هل عاشور لو غم الهلال به * كأنما هو من شؤم به زحل
شهر دهى ثقليها منه داهية * ثقل النبى حصيد فيه و الثقل
قامت قيامة اهل البيت و انكسرت * سفن النجاة و فيها العلم و العمل
و ارتجت الارض و السبع الشداد و قد * أصاب أهل السموات العلى الوجل
و اهتز من دهش عرش الجليل فلو * لا اللّه ماسكه أوهى به الميل
جل الاله فليس الحزن بالغه * لكن قلبا حويه حزنه جلل
قضى المصاب بأن تقضى النفوس له * لكن قضى اللّه أن لا تسبق الاجل
از كلمات گذشته معلوم شد كه وى در نزد چندين نفر درس خوانده يا از فيض صحبت آنان بمراتب عاليه علم و عمل فائز شده يا از آنها روايت مىكند ، بدين قرار : اول مرحوم آقا ميرزا ابو القاسم مدرس كه در ( جلد اول سال 1202 ص 129 عنوان 74 ) گذشت « س » . دويم مرحوم آقا سيد حسين بن امير ابراهيم قزوينى كه در ( سال 1208 ص 339 عنوان 133 ) گذشت « خ » . سيم آقا سيد حسين بن سيد جعفر خوانسارى كه در ( 1240 ) بيايد « خ و س » . چهارم آقا مير عبد الباقى امام جمعه كه در ( سال 1207 ص 314 عنوان 125 ) گذشت « خ » .
پنجم شيخ عبد النبى قزوينى يزدى « خ » .
و چون اين بزرگوار از علماء اين دوره است كه بايد شرح احوالش در اين كتاب نوشته شود و سال وفاتش بر ما معلوم نيست لهذا در اينجا اجمالى از احوال او را مىنگاريم ، و چنين گوئيم كه وى عالمى متتبع و خبير و فاضلى متبحر و بصير بوده و در علم ادب و بيان و فصاحت سخن و لسان تسلطى تمام داشته و در نزد امير ابراهيم قزوينى درس خوانده ، و از چندين نفر از علماء روايت نموده و بأمر مرحوم سيد بحر العلوم صاحب عنوان كتابى در تتميم و تكملهء « أمل الامل » مرحوم شيخ حر عاملى تأليف كرده كه بعنوان « تتميم الامل » با « تكملة الامل » معروف است ، و مطالب ذىقيمتى در أحوال علماء از اطلاعات عميقهء خود در آن فراهم فرموده كه اگر بواسطه آن نسخه شريفه و يكى دوتاى ديگر مانند آن نبود آثار و أخبار بسيارى از علماى مائهء دوازدهم از بين مىرفت ، و مرحوم سيد تقريظى بر آن نوشته ، و هرچند ما خود تاكنون