تبع حمير بن دردع ، امّا بعد يا محمّد ! " فانّى آمنت بك و بكتابك الّذى انزل اللّه عليك و انا على دينك و آمنت بربك و بربّ كل شىء و بكل ما جاء من ربّك من شرائع الايمان و الاسلام و انا قبلت ذلك فان ادركتك فبها و نعمت و ان لم ادركتك فاشفع لى يوم القيامة و لا تنسنى فانّى من امتك الاوّلين و تابعتك قبل مجيئك و قبل ارسال اللّه تعالى ايّاك و انا على ملّة ابيك ابراهيم عليه السّلام " و بعد از آن آن نامه را مهر كرد بزر و بر آن مهر مىگويند منقوش بود كه للّه الامر من قبل و من « الف » بعد و يومئذ يفرح المؤمنين - حاصل نظر بر اين امور حضرت رسالتپناه صلى اللّه عليه و آله و سلم به خانهء ابو ايوب ( رض ) نزول فرمود و مدت هفت ماه سيد انبيا عليه السّلام در سفليات آن منزل بسر مىبرد و ابو ايوب ( رض ) با اهلوعيال در علويات ، و روايتى هست كه ابو ايوب ( رض ) نزد حضرت رسالت ( پناه ) صلى اللّه عليه و آله و سلم آمد و گفت " يا رسول اللّه ! من و اهل من دوش خواب نكرديم " پرسيد كه چرا ؟ گفت به جهت آنكه مبادا كسى در بالا حركت نمايد و از خانه غبارى فرود آيد - يا رسول اللّه ! پدرم و مادرم فداى تو باد البتّه مىخواهم كه در بالا تشريف آرى تا ما به خانههاى اسفل آئيم و ازين انديشه باز رهم " حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم فرمود كه يا ابو ايوب ! مرا به پايان « ب » بودن آسانتر است و هم مناسبتر زيراكه از براى ما جماعتى مىآيد و مىرود و به بالا آمدن تكلّف شود - ابو ايوب ( رض ) گفت " همچنين است فامّا از آداب نيست كه شما در اسفل و ابو ايوب ( رض ) با اهلوعيال در علو " القصّه مبالغت نمود تا آن حضرت صلى اللّه عليه و آله و سلم بضرورت قبول فرمود و مدتى يك ماه در بالاى خانه بودند تا جبرائيل عليه السّلام آمد و فرمان آورد كه خواجه عليه السّلام مسجد و منزل سازند - خواجه ( صلى اللّه عليه و آله و سلم ) بعد از هفت ماه كه « ج » بمدينه تشريف آورده بودند به بناى مسجد و حجره اشتغال فرمود و باتفاق اهل سير آن روز كه حضرت پيغمبر صلى اللّه عليه و آله و سلم داخل مدينه
هامش
( الف ) سع - ( من قبل ) ندارد
( ب ) پائين
( ج ) سع ، غح ، - ( ماه ) ندارد