فصل يكى از مواقف مهولهء « 1 » قيامت ، موقفى است كه نامههاى اعمال داده شود
چنانچه حقتعالى در اوصاف قيامت فرموده :
وَ إِذَا الصُّحُفُ نُشِرَتْ
« 2 » يعنى وقتى كه صحيفهها منتشر و پهن شود ؛ « على بن ابراهيم » گفته كه :
مراد صحيفههاى اعمال مردم است . « 3 » و نيز حقتعالى در سورهء انشقاق فرمود :
فَأَمَّا مَنْ أُوتِيَ كِتابَهُ بِيَمِينِهِ فَسَوْفَ يُحاسَبُ حِساباً يَسِيراً
( الآيات ) « 4 » يعنى : امّا آنكه داده شود نامهء او به دست راستش پس به زودى حساب كرده شود حساب آسانى ، و برگردد به سوى كسانش شاد و خرّم . و امّا آنكه داده شود نامهء او به پشت سر او ، پس به زودى بخواند هلاك را يعنى بگويد : واثبورا ، و درآيد يا بسوزد در آتش افروخته .
« عيّاشى » از حضرت صادق عليه السّلام روايت كرده است كه : چون روز قيامت شود به هر كس نامهء او را بدهند و گويند : بخوان ، پس حقتعالى به خاطر او مىآورد جميع كردههاى او را از نگاه كردن و سخن گفتن و قدم برداشتن و غير اينها را به نحوى كه گويا الحال كرده است ؛ پس مىگويد : اى واى بر ما ، چه مىشود اين نامه را كه ترك نكرده است صغيره را و نه كبيره را ، مگر آنكه احصا « 5 » كرده است آن را . « 6 »
هامش
( 1 ) - ترسناك .
( 2 ) - سورهء 81 - آيهء 10 .
( 3 ) - تفسير قمّى 2 / 407 ط نجف اشرف .
( 4 ) - سورهء 84 آيهء 8 به بعد .
( 5 ) - سرشمارى .
( 6 ) - بحار ج 7 ص 314 ح 9 .« يا وَيْلَتَنا ما لِهذَا الْكِتابِ لا يُغادِرُ صَغِيرَةً وَ لا كَبِيرَةً إِلَّا أَحْصاها »كهف / 49 .