تخطي إلى المحتوى الرئيسي

منازل الآخرة والمطالب الفاخرة ( سرنوشت انسان هنگام مرگ و بعد از آن ) ( فارسى ) — صفحة 115

مساهمون:

ص١١٥
است قول خداوند عالميان كه فرمود
« وَ أَنْذِرْهُمْ يَوْمَ الْحَسْرَةِ إِذْ قُضِيَ الْأَمْرُ
« 1 » » ؛ بترسان ايشان را از روز حسرت در روزى كه كار هركس منقضى شده باشد و به پايان رسيده باشد و ايشان از آن روز غافلند » . حضرت فرمود : مراد اين‌روز است كه حق‌تعالى اهل بهشت و جهنّم را فرمان دهد هميشه در جاى خود باشند و مرگ ايشان را نباشد ، و در آن روز اهل جهنّم حسرت برند و سودى ندهد و اميد ايشان منقطع گردد . « 2 »

پنجم [ توصيف وضعيت اهل معصيت از زبان مبارك حضرت امير ( ع ) ]

از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام منقول است كه فرمود : براى اهل معصيت نقبها « 3 » در ميان آتش زده‌اند ، و پاهاى ايشان را در زنجير كرده‌اند ، و دستهاى ايشان را در گردن غل كرده‌اند ، و بر بدنهاى ايشان پيراهنها از مس گداخته پوشانيده‌اند و جبّه‌ها از آتش براى ايشان بريده‌اند ، در ميان عذابى گرفتارند كه گرميش به نهايت رسيده و درهاى جهنّم را بر روى ايشان بسته‌اند . پس هرگز آن درها را نمىگشايند و هرگز تبسّمى بر ايشان داخل نمىشود ، و هرگز غمى از ايشان بر طرف نمىشود ، عذاب ايشان پيوسته شديد است و عقاب ايشان هميشه تازه است ، نه خانهء ايشان و نه عمر ايشان به سر مىآيد ؛ به مالك استغاثه مىكنند كه از پروردگار خود طلب كن كه ما را بميراند « 4 » . در جواب مىگويد كه : هميشه در اين عذاب خواهيد بود . « 5 »

ششم [ چاهى در جهنم كه اشخاص خاصى وارد آن ميشوند ]

به سند معتبر از حضرت صادق عليه السّلام منقول است كه : در جهنّم چاهى است كه اهل جهنّم از آن استعاذه مىنمايند و آن جاى هر متكبّر جبّار و معاند « 6 » است و هر شيطان
هامش
( 1 ) - سورهء 19 آيهء 39 . ( 2 ) - راجع به ذبح موت بحار ج 8 ص 345 روايتى از حضرت ابى جعفر امام باقر عليه السّلام نقل مىكند كه مختصر فرقى با آنچه در متن است دارد . ( 3 ) - سوراخها ، راه‌هاى باريك . ( 4 ) -وَ نادَوْا يا مالِكُ لِيَقْضِ عَلَيْنا رَبُّكَ قالَ إِنَّكُمْ ماكِثُونَ( زخرف / 77 ) . ( 5 ) - تفسير قمى 614 عنه بحار ج 8 ص 292 ح 34 ( به جاى « نقبها در ميان آتش زده‌اند » دارد « خذلهم فى النّار » ) . ( 6 ) - كينه‌توز