عهدهء آن بدرآيند يا به جهنّم افتند ، و از اين عقبه اگر نجات يافتند ، نماز ايشان را نگاه مىدارد ، و اگر از اين عقبه نجات يافتند ، عدالت الهى براى مظالم عباد ايشان را نگاه مىدارد ؛ و اشاره به اين است آنچه حقتعالى فرموده :
« إِنَّ رَبَّكَ لَبِالْمِرْصادِ
« 1 » ؛ به درستى كه پروردگار تو بر سر راه يا كمينگاه است » و مردم بر صراط مىروند و بعضى به دست چسبيدهاند ، و بعضى يك پايش لغزيده به پاى ديگر خود را نگاه مىدارد ، و ملائكه بر دور ايشان ايستاده و دعا و ندا مىكنند كه : اى خداوند حليم بردبار بيامرز و عفو كن به فضل خود ، و سالم بدار و به سلامت بگذران ايشان را ، و مردم مىريزند در آتش مانند شبپره ، پس كسى كه به رحمت خدا نجات يافت و گذشت مىگويد :
الحمد للّه ، و به نعمت خدا تمام مىشود اعمال صالحات و نموّ مىكند حسنات ، و حمد مىكنم خداوندى را كه نجات داد مرا از تو بعد از آنكه نااميد شده بودم به منّت و فضل خود ، به درستى كه پروردگار ما آمرزنده و شكركننده است عملهاى بندگان خود را . « 2 »
ثقهء جليل ، « حسين بن سعيد اهوازى » از حضرت امام محمّد باقر عليه السّلام روايت كرده :
كه مردى آمد نزد حضرت ابى ذر - رضى اللّه عنه - بشارت داد او را به اولاد آوردن گوسفندانش ؛ پس گفت : اى ابو ذرّ مژده باد تو را كه گوسفندانت اولاد آورده و بسيار شدند .
فرمود : مسرور نمىسازد مرا بسيارى ايشان و دوست ندارم اين را ، پس آنچه كم باشد و كفايت كند ، بهتر است نزد من از آنچه بسيار باشد و مشغول كند ؛ همانا من شنيدم كه پيغمبر خدا فرمود : « بر دو طرف صراط ، روز قيامت رحم و امانت است پس در وقتى كه بگذرد بر آن ، كسى كه صلهء رحم و اداءكنندهء امانت است ، آن دو طرف صراط نمىگذارند كه بيفتد در آتش » « 3 » .
و در روايت ديگر است كه اگر بگذرد خيانتكنندهء در امانت و قطعكنندهء رحم ، با اين دو خصلت نفع ندهد او را عملى ديگر و صراط بيفكند او را در آتش . « 4 »
هامش
( 1 ) - سورهء 89 آيهء 14 .
( 2 ) - تفسير قمى 2 / 421 عنه بحار الانوار ج 8 ص 65 ح 2 .
( 3 ) - بحار ج 22 ص 410 ح 27 .
( 4 ) - ابو ذر از رسول خدا صلّى اللّه عليه و آله و سلّم نقل مىكند كه در روز قيامت رحم و امانت بر دو طرف صراط قرار دارند ، پس كسى كه صله رحم نموده و امانتدار بوده باشد . پس از صراط مىگذرد و به بهشت مىرود ، امّا كسى كه در امانت خيانت كرده باشد . پيوندش را -