ص 122 ب 12 : مغز گردو در گذار پوستى ( ب ) .
ص 122 ب 14 : با مريدان بود شيخى در گذر ( گ ) .
ص 122 ب 15 : خوش خرامان و خراب ( ب ) .
ص 122 ب 17 : مست وغا ( ب ) .
ص 122 ب 18 : انسان شود از حلق دور ( د ) .
ص 122 ب 20 : اى دانندهء فاش و نهان ( گ ) .
ص 122 ب 22 : يا الهى آنچنان كاينجاى شان ( ب ) .
( 123 ) ص 123 ب 3 : چون بديدند آن ( ب ) .
ص 123 ب 8 : شد مراد جمله حاصل بىتعب ( ب ) .
ص 123 ب 11 : هست جنگ و صلح ايشان سرّ حق ( ب ) .
ص 123 ب 13 : وگر خندان شوند - حقاند بر فرمان شوند ( د ) .
ص 123 ب 17 : مدح ايشان گر كنم بر قدر ( ب ) .
ص 123 ب 19 : نيست كس واقف ز حال اين گروه ( ب ) .
ص 123 ب 21 : زانكه از قيد دو عالم مطلقاند ( ب ) .
ص 123 ب 26 : هرچه مىخواهى از ايشان مىطلب ( ب ) .
ص 123 ب 27 : خوش درآ - عجايبهاى او ( ب ) .
( 124 ) ص 124 ب 4 : بويى زين فريق ( ب ) .
ص 124 ب 6 : جمله گويد از خداى ذو المنن ( ب - گ ) .
ص 124 ب 8 : در پيش وى باشد ( ب ) .
ص 124 ب 9 : هر كجا يابند نور معرفت ( د - گ ) .
ص 124 ب 10 : معرفت عارفتر است ( گ ) .
ص 124 ب 14 : كه من از فضل خداى لايزال ( گ - د ) .
ص 124 ب 15 : نه ز كس ( گ ) .
ص 124 ب 16 : آن يكى گفته ( گ ) .
ص 124 ب 17 : نهايت مشكل است ( گ ) .
ص 124 ب 19 : اين بيت در نسخهء ( د ) نيست .
ص 124 ب 21 : در حقيقت نيست ( ب ) .
ص 124 ب 22 : هرچه بودم گفت با او گفتوگو ( د ) ؛ بود با او گفتگو ( گ ) .
ص 124 ب 23 : هرچه بگرفتم گرفتم هم از او ( ب ) .
( 125 ) ص 125 ب 7 : دور ميدانى چرا ( ب ) ؛ دور مىبينى ( گ ) .
ص 125 ب 15 : مگذر از ما گر همى جوئى خدا ( ب ) .
ص 125 ب 21 : آگهى از پايهام ( گ ) .
ص 125 ب 24 : قطره خوانى ( ب ) .
( 126 ) ص 126 ب 3 : از خدا هر لحظه گردى دور تر ( ب ) .
ص 126 ب 8 : در نسخهء ( ب ) جاى دو مصرع عوض شده است ؛ پر از نور لقاست ( گ ) .
ص 126 ب 12 : به خود بنگر بدان ( گ ) .
اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — صفحة 177
مساهمون: شمس الدين محمد اسيرى لاهيجى
ص١٧٧