ص 4 ب 10 : تا بياسايم دمى زين .
ص 4 ب 14 : محو كن از ديدهام نقش دويى - تا يكى گردد من و ما و تويى .
ص 4 ب 20 : عجز درويشى و مسكينيم بخش .
ص 5 ب 4 : از غش و دردى دهش پالايشى .
ص 5 ب 17 : ما بجز دلدار نيست .
ص 5 ب 18 : بىلقاى دوست ما را صبر نيست .
ص 5 ب 23 : بهتر از مهر و وفاى ديگران .
ص 5 ب 24 : رنج است جان باوفا - در جفا چون بيند آثار صفا .
ص 6 ب 4 : ور به خود مىخواندم .
ص 6 ب 6 : وصل و هجران پيش ما يكسان .
ص 6 ب 7 : نيست غير از يار در داروديار .
ص 6 ب 11 : مقرون دار .
ص 6 ب 22 : روح اعظم عقل كل .
ص 6 ب 23 : آنكه عالم شد طفيل .
ص 7 ب 3 : او به معنى بود آدم .
ص 7 ب 4 : پادشاهى لعمرك .
ص 7 ب 9 : داده حق او .
ص 7 ب 12 : بوده پرخوان .
ص 7 ب 15 : شاهد ديد تو ما زاغ البصر - معجزت پيدا زآن شق القمر .
ص 7 ب 18 : بر روان آل و اولاد گزين - بر صحابه و تابعين پاكدين .
ص 7 ب 24 : باطن او مخزن نور على است .
ص 8 ب 2 : هست او را جامع برزخ مقام - معنى بر وجودش .
ص 8 ب 5 : مهبط افياض بىغايت دلش - شد آب و گلش .
ص 8 ب 8 : آن مدار .
ص 8 ب 9 : منحصر شد رهبرى بر ذات او - هست منشور جهان .
ص 8 ب 20 : هر يكى والى اقليم يقين .
ص 8 ب 21 : عارف اسرار حق .
ص 8 ب 24 : كم مبادا از سر خلق جهان .
ص 9 ب 1 : تا كه باشى بنده خاص احد .
ص 9 ب 8 : بتپرست است هركه او از خود برست .
ص 9 ب 9 : كى ز دست نفس خود يا بى خلاص - تا نگردى .
ص 9 ب 11 : نيستى بگزين .
ص 9 ب 13 : كى به منزل مىرسى اى بى خبر .
ص 9 ب 14 : ريشخندى سخره .
ص 9 ب 15 : گر سفر خواهى بجو اول رفيق .
ص 9 ب 17 : دامن رهبر بگير و بر سرآ .
اسرار الشهود فى معرفه الحق المعبود ( فارسى ) — صفحة 180
مساهمون: شمس الدين محمد اسيرى لاهيجى
ص١٨٠