فصل أول مقدمهاى دربارهء « فتوت »
معنى ومقصود فتوت
فتوت لغتى عربى است كه به معنى « جوانى » و « زمان شباب » و « حركات مناسب دوران جوانى » مىباشد . اين لغت از « فتى » مشتق شده است كه معنى جوان وگاهى خدمتكار يا همراه مىدهد وهم به صورت مفرد وتثنيه وجمع هشت بار در قرآن مجيد ودر هر سه معنى فوق الذكر آمده است « 1 » وهم قبل از نزول قرآن مجيد در أدبيات عرب وجود داشته است . با اين همه ، كلمهء « فتوت » لغتى متأخر است ودر قرآن مجيد يا أدب جاهليت عرب ديده نميشود « 2 » در زبان فارسي معادل « فتى » وفتوت بترتيب « جوانمرد » و « جوانمردى » است واين دو لغت فارسي در كتب عربى هم ديده مىشود .
كلمهء « فتى » به صورت اصطلاح مخصوص قبل از اسلام هم در ميان عربها بكار مىرفته است وشخصي را باين لقب مىشناختند كه بعقيدهء ايشان در اخلاق وانسانيت وفضيلت به كمال مير سيد يا لا أقل داراى دو صفت سخاوت
هامش
( 1 ) - قرآن مجيد : سورة النساء آية 25 ، سورة يوسف آيات 30 ، 36 ، 62 ، سورة كهف آيات 10 ، 13 ، 63 وسورة أنبياء آية 60 .
( 2 ) - كتاب الفتوة ابن المعمار ، ص 130 - 138 ، مجلهء دانشكدهء أدبيات شمارهء 2 سال چهارم ص 76 .