فصل دوم : اقدامات اساسى پيامبر اسلام در مدينه
بناى مسجد
پيامبر اسلام پس از استقرار در يثرب « 1 » لازم ديد مسجدى ساخته شود كه مركز آموزش و پرورش مسلمانان و جايگاه تجمع آنان هنگام نماز جمعه و جماعت باشد . از اينروى زمينى را كه روز نخست ، شتر او در آنجا خفته بود و متعلق به دو يتيم بود ، از سرپرست آنان خريدارى و به كمك مسلمانان مسجدى بنا كرد « 2 » كه به نام او يعنى « مسجدالنبى » معروف گرديده است . اين ، نخستين اقدام اجتماعى حضرت پس از هجرت بود . پس از تكميل مسجد ، در كنار آن ، دو حجره جهت سكونت پيامبر و همسرانش ساخته شد . « 3 » آنگاه
هامش
( 1 ) . ياقوت حموى ، معجمالبلدان ( بيروت : دار احياء التراث العربى ، 1399 ه . ق ) ، ج 5 ، ص 430 ، ( لغتيثرب . )
( 2 ) . محمد بن سعد ، الطبقات الكبرى ( بيروت : دارصادر ) ، ج 1 ، ص 239 ؛ طبرى ، تاريخ الأمم و الملوك ( بيروت : دارالقاموس الحديث ) ، ج 2 ، ص 256 ؛ بيهقى ، دلائلالنبوة ، ترجمهء محمود مهدوى دامغانى ( تهران : مركز انتشارات علمى و فرهنگى ، 1361 ) ، ج 2 ، ص 187 ؛ ابن شهرآشوب ، مناقب آل ابىطالب ( قم : المطبعة العلمية ) ، ج 1 ، ص 185 ؛ ابنكثير ، البداية والنهاية ( بيروت : مكتبة المعارف ، ط 2 ، 1977 م ) ، ج 3 ، ص 215 ؛ الدينالحلبى ، السيرةالحلبية ( انسان العيون ) ( بيروت : دارالمعرفة ، ج 2 ، ص 252 ؛ مجلسى ، بحارالانوار ( تهران : دارالكتب الاسلامية ) ، ج 19 ، ص 124 .
( 3 ) . حجرهاى براى سَوْده و حجرهاى براى عايشه ( محمدبنسعد ، پيشين ، ص 240 ؛ حلبى ، پيشين ، ص 273 . )