از پايان امر عموزادگانم كه پس از من وارثم خواهند شد بيمناكم . پس مرا پسرى عطا كن كه از من و آل يعقوب ارث ببرد ، و او را از شايستگانت قرار ده . خداوند دعاى زكريا را اجابت فرمود و او را به پسرى به نام يحيى كه تا آن موقع كسى را به چنين اسمى نخوانده بودند ، مژده داد . زكريا گفت : چگونه از من پسرى به دنيا خواهد آمد در حالى كه پير و لاغر و خشكيدهام ، و زنم نيز نازاست ؟ ! خداى متعال فرمود : اين كار براى من سهل و ساده است ، تو را كه پيش از اين وجودى نداشتى آفريدهام . زكريا گفت : پروردگارا ! حال كه چنين است مرا علامت و نشانهاى در اين عطيه قرار ده . خداى تعالى فرمود : آن علامت اين است كه تو در حالى كه سلامت هستى مدت سه شب قادر به سخن گفتن نخواهى بود . زكريا در حالى كه از محراب عبادتش بيرون مىشد به قومش اشاره كرد كه خداى را در هر صبح و شام تسبيح گويند .
خداوند به يحيى وحى فرستاد كه : اى يحيى ! تورات را با همهء نيرويت برگير ؛ و به او در حالى كه كودكى خردسال بود مقام نبوت و درك مطالب تورات را عطا فرمود .
مشهد ششم ، عيسى بن مريم عليهما السلام
خداوند سبحان در سورهء مريم آيات 16 - 33 مىفرمايد :
وَ اذْكُرْ فِي الْكِتابِ مَرْيَمَ إِذِ انْتَبَذَتْ مِنْ أَهْلِها مَكاناً شَرْقِيًّا ( ) فَاتَّخَذَتْ مِنْ دُونِهِمْ حِجاباً فَأَرْسَلْنا إِلَيْها رُوحَنا فَتَمَثَّلَ لَها بَشَراً سَوِيًّا ( ) قالَتْ إِنِّي أَعُوذُ بِالرَّحْمنِ مِنْكَ إِنْ كُنْتَ تَقِيًّا ( ) قالَ إِنَّما أَنَا رَسُولُ رَبِّكِ لِأَهَبَ لَكِ غُلاماً زَكِيًّا ( ) قالَتْ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلامٌ وَ لَمْ يَمْسَسْنِي بَشَرٌ وَ لَمْ أَكُ بَغِيًّا ( ) قالَ كَذلِكِ قالَ رَبُّكِ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَ لِنَجْعَلَهُ آيَةً لِلنَّاسِ وَ رَحْمَةً مِنَّا وَ كانَ أَمْراً مَقْضِيًّا ( ) فَحَمَلَتْهُ فَانْتَبَذَتْ بِهِ مَكاناً قَصِيًّا ( ) فَأَجاءَهَا الْمَخاضُ إِلى جِذْعِ النَّخْلَةِ قالَتْ يا لَيْتَنِي مِتُّ قَبْلَ هذا وَ كُنْتُ نَسْياً مَنْسِيًّا ( ) فَناداها مِنْ تَحْتِها أَلَّا تَحْزَنِي قَدْ جَعَلَ رَبُّكِ تَحْتَكِ سَرِيًّا ( ) وَ هُزِّي إِلَيْكِ بِجِذْعِ النَّخْلَةِ تُساقِطْ عَلَيْكِ رُطَباً جَنِيًّا ( ) فَكُلِي وَ اشْرَبِي وَ قَرِّي عَيْناً فَإِمَّا تَرَيِنَّ مِنَ الْبَشَرِ أَحَداً فَقُولِي إِنِّي نَذَرْتُ لِلرَّحْمنِ صَوْماً