بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ كهيعص ( ) ذِكْرُ رَحْمَتِ رَبِّكَ عَبْدَهُ زَكَرِيَّا ( ) إِذْ نادى رَبَّهُ نِداءً خَفِيًّا ( ) قالَ رَبِّ إِنِّي وَهَنَ الْعَظْمُ مِنِّي وَ اشْتَعَلَ الرَّأْسُ شَيْباً وَ لَمْ أَكُنْ بِدُعائِكَ رَبِّ شَقِيًّا ( ) وَ إِنِّي خِفْتُ الْمَوالِيَ مِنْ وَرائِي وَ كانَتِ امْرَأَتِي عاقِراً فَهَبْ لِي مِنْ لَدُنْكَ وَلِيًّا ( ) يَرِثُنِي وَ يَرِثُ مِنْ آلِ يَعْقُوبَ وَ اجْعَلْهُ رَبِّ رَضِيًّا ( ) يا زَكَرِيَّا إِنَّا نُبَشِّرُكَ بِغُلامٍ اسْمُهُ يَحْيى لَمْ نَجْعَلْ لَهُ مِنْ قَبْلُ سَمِيًّا ( ) قالَ رَبِّ أَنَّى يَكُونُ لِي غُلامٌ وَ كانَتِ امْرَأَتِي عاقِراً وَ قَدْ بَلَغْتُ مِنَ الْكِبَرِ عِتِيًّا ( ) قالَ كَذلِكَ قالَ رَبُّكَ هُوَ عَلَيَّ هَيِّنٌ وَ قَدْ خَلَقْتُكَ مِنْ قَبْلُ وَ لَمْ تَكُ شَيْئاً ( ) قالَ رَبِّ اجْعَلْ لِي آيَةً قالَ آيَتُكَ أَلَّا تُكَلِّمَ النَّاسَ ثَلاثَ لَيالٍ سَوِيًّا ( ) فَخَرَجَ عَلى قَوْمِهِ مِنَ الْمِحْرابِ فَأَوْحى إِلَيْهِمْ أَنْ سَبِّحُوا بُكْرَةً وَ عَشِيًّا ( ) يا يَحْيى خُذِ الْكِتابَ بِقُوَّةٍ وَ آتَيْناهُ الْحُكْمَ صَبِيًّا ( ) وَ حَناناً مِنْ لَدُنَّا وَ زَكاةً وَ كانَ تَقِيًّا ( ) وَ بَرًّا بِوالِدَيْهِ وَ لَمْ يَكُنْ جَبَّاراً عَصِيًّا ( ) وَ سَلامٌ عَلَيْهِ يَوْمَ وُلِدَ وَ يَوْمَ يَمُوتُ وَ يَوْمَ يُبْعَثُ حَيًّا
كهيعص * در اين آيات ، پروردگار تو از رحمتش بر بندهء خاص خود زكريا سخن مىگويد * آنگاه كه در تنهايى خداى خويش را ندا كرد * گفت :
پروردگارا ! استخوانهاى من سست گرديده و فروغ پيرى بر سرم شعله كشيده است ( يعنى سفيد شدن مو ) . پروردگارا ! من هرگاه كه تو را خواندهام محروم نماندهام * من از اين وارثان كنونى ( عموزادگانم ) بيمناكم ، و زنم از همان ابتدا نازا بوده است . پس مرا فرزندى عطا كن * كه از من و از آل يعقوب ارث ببرد ، و او را شايسته بگردان * ( او را خطاب آمد : ) اى زكريا ! ما تو را به پسرى بنام يحيى مژده مىدهيم و تا به حال كسى را همنام او قرار ندادهايم * گفت :
پروردگارا ! مرا چگونه پسرى خواهد بود و حال آنكه زنم از قبل نازا بوده و خودم به كمال پيرى رسيدهام * ( فرشته ) گفت : پروردگارت فرموده است : اين كار براى من بسيار آسان است . تو را كه پيش از اين چيزى نبودى آفريدهام *