عامِلٌ سَوْفَ تَعْلَمُونَ مَنْ يَأْتِيهِ عَذابٌ يُخْزِيهِ وَ مَنْ هُوَ كاذِبٌ وَ ارْتَقِبُوا إِنِّي مَعَكُمْ رَقِيبٌ ( ) وَ لَمَّا جاءَ أَمْرُنا نَجَّيْنا شُعَيْباً وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ أَخَذَتِ الَّذِينَ ظَلَمُوا الصَّيْحَةُ فَأَصْبَحُوا فِي دِيارِهِمْ جاثِمِينَ ( ) كَأَنْ لَمْ يَغْنَوْا فِيها أَلا بُعْداً لِمَدْيَنَ كَما بَعِدَتْ ثَمُودُ
براى مدين برادرشان شعيب را فرستاديم . او گفت : اى قوم من ! خدا را بپرستيد كه معبودى جز او نداريد . از پيمانه و ترازو كم نكنيد ، من شما را در نعمت مىبينم ، و من بر شما از عذاب روزى كه همه را در بر مىگيرد بيمناكم * و اى قوم من ! پيمانه و ترازو را به عدل ، كامل بداريد ، و اجناس مردم را ناچيز نشمريد و به بدى توصيف نكنيد ، و در زمين براى فساد تلاش نكنيد * سود حلال خدا براى شما بهتر است اگر مؤمن باشيد و من ( در برابر عذاب الهى ) نگهبان شما نيستم * ( قوم وى از روى استهزاء ) گفتند : اى شعيب ! آيا نماز تو دستورت مىدهد كه آنچه را پدرانمان عبادت مىكردند ترك كنيم يا از آنچه مىخواهيم در اموالمان دست برداريم ؟ ! تو كه عاقل و كامل هستى * شعيب گفت : اى قوم من ! به من بگوييد اگر از خدا دليلى آشكار داشته باشم ، و به من رزق خوبى بدهد ، [ مىتوانم خلاف او رفتار كنم ؟ ] و من نمىخواهم از آنچه شما را نهى مىكنم خود مرتكب شوم ، و تا مىتوانم جز صلاح نمىخواهم ؛ توفيق من با خداست ، بر او اعتماد كرده به او بازمىگردم * اى قوم من ! عداوت با من شما را بدانجا نكشاند كه عذابى همانند عذاب قوم نوح ، يا قوم هود ، و يا قوم صالح به شما برسد ، و دوران قوم لوط از شما دور نيست * از پروردگارتان آمرزش بخواهيد و به سوى او برگرديد كه پروردگارم مهربان و مشفق است * گفتند : اى شعيب ! ما بسيارى از آنچه را كه مىگويى نمىفهميم ، و اگر كسان تو نبودند تو را سنگسار مىكرديم ، تو بر ما قدرتى ندارى * شعيب گفت : اى قوم من ! آيا اقوام من بر شما از خداوند عزيزترند كه او را پشت سر انداختهايد ؟ ! پروردگار من بر آنچه كه مىكنيد احاطه دارد * اى قوم من ! آنچه مىتوانيد به عمل خود