لَنَظُنُّكَ مِنَ الْكاذِبِينَ ( ) قالَ يا قَوْمِ لَيْسَ بِي سَفاهَةٌ وَ لكِنِّي رَسُولٌ مِنْ رَبِّ الْعالَمِينَ ( ) أُبَلِّغُكُمْ رِسالاتِ رَبِّي وَ أَنَا لَكُمْ ناصِحٌ أَمِينٌ ( ) أَ وَ عَجِبْتُمْ أَنْ جاءَكُمْ ذِكْرٌ مِنْ رَبِّكُمْ عَلى رَجُلٍ مِنْكُمْ لِيُنْذِرَكُمْ وَ اذْكُرُوا إِذْ جَعَلَكُمْ خُلَفاءَ مِنْ بَعْدِ قَوْمِ نُوحٍ وَ زادَكُمْ فِي الْخَلْقِ بَصْطَةً فَاذْكُرُوا آلاءَ اللَّهِ لَعَلَّكُمْ تُفْلِحُونَ ( ) قالُوا أَ جِئْتَنا لِنَعْبُدَ اللَّهَ وَحْدَهُ وَ نَذَرَ ما كانَ يَعْبُدُ آباؤُنا فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ( ) قالَ قَدْ وَقَعَ عَلَيْكُمْ مِنْ رَبِّكُمْ رِجْسٌ وَ غَضَبٌ أَ تُجادِلُونَنِي فِي أَسْماءٍ سَمَّيْتُمُوها أَنْتُمْ وَ آباؤُكُمْ ما نَزَّلَ اللَّهُ بِها مِنْ سُلْطانٍ فَانْتَظِرُوا إِنِّي مَعَكُمْ مِنَ الْمُنْتَظِرِينَ ( ) فَأَنْجَيْناهُ وَ الَّذِينَ مَعَهُ بِرَحْمَةٍ مِنَّا وَ قَطَعْنا دابِرَ الَّذِينَ كَذَّبُوا بِآياتِنا وَ ما كانُوا مُؤْمِنِينَ
و به سوى قوم عاد برادرشان هود را فرستاديم ، گفت : اى قوم من ! خداى يكتا را بپرستيد كه جز او خدايى نداريد آيا ( از عذاب او ) نمىهراسيد ؟ ! * بزرگان كافر قوم گفتند : ما تو را در نادانى و سفاهت مىبينيم ، و گمان مىبريم كه از دروغگويانى * هود گفت : اى قوم من ! در من سفاهتى نيست بلكه پيامبرى از جانب پروردگار جهانيان هستم * پيامهاى پروردگارم را به شما مىرسانم و خيرخواه امينى براى شما هستم * آيا تعجب كرديد كه شما را از جانب پروردگارتان به وسيلهء مردى از شما پندى آمده تا شما را بيم دهد ؟ ! به ياد آوريد آنگاه كه خداوند شما را از پس قوم نوح جانشين آنها كرد و به نيرويتان افزود ، انواع نعمتهاى خداى را به خاطر آوريد باشد كه رستگار شويد * قوم هود گفتند :
آمدهاى كه ما تنها خدا را بپرستيم و آنچه را كه پدرانمان مىپرستيدهاند رها كنيم ؟ عذابى را كه به ما وعده دادى بياور اگر راست مىگويى * هود گفت : حتما عذاب و غضب خداوند بر شما نازل خواهد شد ، آيا با من دربارهء نامهايى كه خود و پدرانتان به آن بتها دادهايد و خدا دليلى در مورد آنها نازل نكرده است مجادله مىكنيد ؟ ! پس منتظر باشيد كه من هم با شما منتظرم * ما هود و كسانى