سيرهء هود ( ع ) در آيات كريمه
1 - خداى تعالى در سورهء احقاف آيات 21 - 25 رسولش را مخاطب قرار داده ، دربارهء حضرت هود ( ع ) به او مىفرمايد :
وَ اذْكُرْ أَخا عادٍ إِذْ أَنْذَرَ قَوْمَهُ بِالْأَحْقافِ وَ قَدْ خَلَتِ النُّذُرُ مِنْ بَيْنِ يَدَيْهِ وَ مِنْ خَلْفِهِ أَلَّا تَعْبُدُوا إِلَّا اللَّهَ إِنِّي أَخافُ عَلَيْكُمْ عَذابَ يَوْمٍ عَظِيمٍ ( ) قالُوا أَ جِئْتَنا لِتَأْفِكَنا عَنْ آلِهَتِنا فَأْتِنا بِما تَعِدُنا إِنْ كُنْتَ مِنَ الصَّادِقِينَ ( ) قالَ إِنَّمَا الْعِلْمُ عِنْدَ اللَّهِ وَ أُبَلِّغُكُمْ ما أُرْسِلْتُ بِهِ وَ لكِنِّي أَراكُمْ قَوْماً تَجْهَلُونَ ( ) فَلَمَّا رَأَوْهُ عارِضاً مُسْتَقْبِلَ أَوْدِيَتِهِمْ قالُوا هذا عارِضٌ مُمْطِرُنا بَلْ هُوَ مَا اسْتَعْجَلْتُمْ بِهِ رِيحٌ فِيها عَذابٌ أَلِيمٌ ( ) تُدَمِّرُ كُلَّ شَيْءٍ بِأَمْرِ رَبِّها فَأَصْبَحُوا لا يُرى إِلَّا مَساكِنُهُمْ كَذلِكَ نَجْزِي الْقَوْمَ الْمُجْرِمِينَ
ياد كن برادر قوم عاد را وقتى كه قومش را در سرزمين احقاف انذار كرد ، با آنكه پيامبرانى در زمان او و پيش از او آمده بودند ، ( بر اينكه ) جز خداى را عبادت نكنيد كه من از عذاب روز بزرگ بر شما بيمناكم * گفتند : آيا آمدهاى تا ما را از خدايانمان برگردانى ؟ عذابى كه ما را وعده مىكنى بياور اگر راست مىگويى * ( هود ) گفت : علم ( عذاب ) نزد خداست . آنچه را كه بدان ارسال شدهام به شما تبليغ مىكنم ، اما من شما را قومى مىبينم كه به راه جهالت مىرويد * و چون عذاب را ديدند كه به صورت ابرى به طرف سرزمين آنها