2 -
وَ أَمَّا ثَمُودُ فَهَدَيْناهُمْ فَاسْتَحَبُّوا الْعَمى عَلَى الْهُدى
.
امّا قوم ثمود را هدايت كرديم ، ولى آنان بىبصرى را بر هدايت ترجيح دادند ! « 1 »
بنابراين ، خداى متعال هدايت تعليمى و آموزش اسلام را گاهى به پيامبران و كتابهاى خويش نسبت مىدهد ، و گاهى به ذات پاك خويشتن ! و اين از آن روست كه خود او پيامبران را با اين كتابها براى آموزش مردم فرستاده است .
در بحث آينده چگونگى برخورد انسان با پذيرش يا ردّ اين هدايت را - به يارى خدا - بررسى مىنمائيم .
ب - انسان و گزينش هدايت يا گمراهى
با دقت در آيات قرآن درمىيابيم كه مردم هميشه پس از آمدن انبيا و كتابهاى آسمانى ، به دو گروه تقسيم شدهاند : دستهاى هدايت را بر گمراهى برمىگزيدند ، و دستهاى گمراهى را بر هدايت ترجيح مىدادند ، به آيات زير توجه فرمائيد :
1 -
إِنَّما أُمِرْتُ أَنْ أَعْبُدَ رَبَّ هذِهِ الْبَلْدَةِ . . .
وَ أَنْ أَتْلُوَا الْقُرْآنَ فَمَنِ اهْتَدى فَإِنَّما يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَقُلْ إِنَّما أَنَا مِنَ الْمُنْذِرِينَ
.
[ بگو : ] من مأمور شدهام پروردگار اين شهر را عبادت كنم . . . و اينكه قرآن را تلاوت نمايم ، پس هر كس هدايت يافت به سود خود هدايت شده ، و هر كس گمراه شد ، بگو : من تنها از بيمدهندگانم ! « 2 »
2 -
قُلْ يا أَيُّهَا النَّاسُ قَدْ جاءَكُمُ الْحَقُّ مِنْ رَبِّكُمْ فَمَنِ اهْتَدى فَإِنَّما يَهْتَدِي لِنَفْسِهِ وَ مَنْ ضَلَّ فَإِنَّما يَضِلُّ عَلَيْها وَ ما أَنَا عَلَيْكُمْ بِوَكِيلٍ
.
بگو : اى مردم ! حق از سوى پروردگارتان به سراغ شما آمده ، هر كس هدايت يابد ، به سود خويش هدايت يافته ، و هر كس گمراه شود ، تنها به زيان خود گمراه مىگردد ، و من وكيل بر شما نيستم . « 3 »
هامش
( 1 ) - فصلت / 17 .
( 2 ) - نمل / 91 و 92 .
( 3 ) - يونس / 108 .