سوم - مشيت خدا در هدايت و راهنمائى
هدايت انسان در قرآن كريم دو گونه است :
1 - هدايت به معناى آموزش عقايد و احكام اسلام .
2 - هدايت به معناى توفيق در ايمان و عمل صالح .
قرآن كريم هدايت نوع اول را بيشتر به پيامبرانى نسبت ميدهد كه خداوند براى تبليغ و رساندن عقايد و احكام اسلام به انسانها فرستاده است . گاهى نيز ، آن را به خود خدا كه پيامبران را با دين اسلام فرستاده نسبت مىدهد .
قرآن كريم هدايت نوع دوم را تنها به خدا نسبت مىدهد ، گاهى با ذكر " مشيّت " و اينكه اين هدايت خواسته خداوند است ، و گاهى بدون ذكر " مشيت " .
خداوند شرط بهرهگيرى از هر دو نوع هدايت را ، پسند و گزينش مردم و اقدام عملى آنان براى رسيدن به آن قرار داده است . بيان آن در مباحث سهگانه زير مىآيد :
الف - هدايت آموزشى
قرآن هدايت آموزشى مردمان به معناى تبليغ اسلام را گاهى به انبيا نسبت داده و مىفرمايد :
وَ إِنَّكَ لَتَهْدِي إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ ( ) صِراطِ اللَّهِ الَّذِي لَهُ ما فِي السَّماواتِ وَ ما فِي الْأَرْضِ أَلا إِلَى اللَّهِ تَصِيرُ الْأُمُورُ
.
براستى كه تو به سوى راه راست هدايت مىكنى ( ) راه خداوندى كه هر چه در