مىگويند : " عبد فلان الإله " فلانى خدا را عبادت [ پرستش ] كرد ، او عابد [ پرستنده ] است ، يعنى : او مراسم دينى را براى خدا به جا مىآورد . « 1 »
همه آنچه را كه در بحثهاى " الوهيت " از صفات " إله " برشمرديم ، و در بحثهاى " ربوبيت " از صفات " ربّ " دانستيم ، همگى از صفات " اللّه " ربّ العالمين است . يكى ديگر از صفات « ربّ العالمين » اينست كه : جريان هر چيزى به مشيت و خواست اوست ، و ما - به يارى خدا - در بحث آينده آن را توضيح مىدهيم .
هامش
( 1 ) - آنچه درباره " عبد " آورديم فشردهاى است از مطالب مادّه " عبد " در كتاب صحاح جوهرى ، مفردات القرآن راغب ، قاموس اللغة فيروزآبادى و معجم الفاظ القرآن الكريم چاپ مصر كه عبارات آنها را ممزوج كرده و با سياق يكسان بيان داشتيم .