داراست ، اگر بكوشد و در فراگيرى علوم مجاهده نمايد ، خواهد ديد كه همه مخلوقات براى به كارگيرى در اختيار او نهاده شدهاند ، مثلا اگر بكوشد تا خواص " اتم " را دريابد يقينا به آن خواهد رسيد ، و چون " اتم " از اشيائى است كه مسخر انسان گرديده ، مسلما توان شكافتن و به كارگيرى آن را در مسير اهداف خود دارد ، همانگونه كه خداوند خواص آتش و الكتريسيته و ديگر شاخههاى علوم فيزيك و شيمى را در اختيارش نهاد و آنها را مسخّر او ساخت تا از فلزات مختلف سفينه فضائى بسازد و آن را در اطراف زمين به گردش در آورد و . . .
اما اين انسان [ از آن رو كه سركش و سيرىناپذير است ] نيازمند كسى است كه به راه صحيح بهرهورى از مسخّرات هدايتش نمايد تا آنچه را آموخته و در اختيار گرفته در راه زيان خود و ديگران به كار نگيرد ، و " حرث و نسل " را با آن به نابودى نكشاند ، " ربّ رحمان " انبياى والامقام را براى هدايت او فرستاده تا روش درست به كارگيرى و بهرهورى از مسخّرات را به او نشان دهند . پس ، از جمله آثار رحمت " ربّ رحمان " ، فرستادن پيامبران و انزال كتابهاى آسمانى و تعليم مردمان است . بيان اين موضوع در سوره " الرّحمن " با تفسير لفظ " رحمان " چنين است :
" الرَّحْمنُ ( ) عَلَّمَ الْقُرْآنَ "
. خداوند رحمان ، قرآن را تعليم فرمود .
" خَلَقَ الْإِنْسانَ ( ) عَلَّمَهُ الْبَيانَ "
. انسان را آفريد ، و به او سخن گفتن آموخت .
" الشَّمْسُ وَ الْقَمَرُ بِحُسْبانٍ "
خورشيد و ماه با حساب منظمى مىگردند .
" وَ النَّجْمُ وَ الشَّجَرُ يَسْجُدانِ "
و گياه و درخت براى او سجده و فروتنى مىكنند .
" وَ السَّماءَ رَفَعَها وَ وَضَعَ الْمِيزانَ "
آسمان را برافراشت و ميزان و قانون برنهاد .
" وَ الْأَرْضَ وَضَعَها لِلْأَنامِ "
و زمين را براى خلايق آفريد .
" فِيها فاكِهَةٌ وَ النَّخْلُ ذاتُ الْأَكْمامِ "
در آن ميوهها و نخلهاى پرشكوفه است .
" وَ الْحَبُّ ذُو الْعَصْفِ وَ الرَّيْحانُ "
و دانههاى همراه با كاه و گياهان خوشبو .
" فَبِأَيِّ آلاءِ رَبِّكُما تُكَذِّبانِ "
پس كدام يك از نعمتهاى " ربّ " تان را تكذيب مىكنيد ؟