بندگان مخلص ما بود ! « 1 »
ما وصف مذكور يعنى : عصمت و عدم سلطه ابليس را ، در سوره بقره ، در آنچه ميان خداى سبحان و خليل او ابراهيم مىگذارد ، از شروط امامت مىيابيم ، آنجا كه فرموده :
وَ إِذِ ابْتَلى إِبْراهِيمَ رَبُّهُ بِكَلِماتٍ فَأَتَمَّهُنَّ قالَ إِنِّي جاعِلُكَ لِلنَّاسِ إِماماً قالَ وَ مِنْ ذُرِّيَّتِي قالَ لا يَنالُ عَهْدِي الظَّالِمِينَ .
و هنگامى كه خداوند ابراهيم را با وسائل گوناگونى امتحان كرد . و او به خوبى از عهده آن بر آمد . خداوند به او فرمود : من تو را امام و پيشواى مردم قرار دادم .
ابراهيم عرض كرد : از دودمان من نيز ! خداوند فرمود : پيمان من به ستمكاران نمىرسد ! « 2 »
در سوره انبيا آورده است : كسانى را كه خداوند پيشوايان مردم قرار داده ، آنان مردم را به فرمان خدا هدايت مىكنند :
وَ جَعَلْناهُمْ أَئِمَّةً يَهْدُونَ بِأَمْرِنا
آنان را پيشوايانى قرار داديم كه به فرمان ما هدايت مىكنند . « 3 »
در همان سوره برخى از آنان را نام برده است ، مانند : نوح ، ابراهيم ، لوط ، اسماعيل ، ايوب ، ذا الكفل ، يونس ، موسى ، هارون ، داود ، سليمان ، زكريا ، يحيى و عيسى عليهم السّلام .
در ميان كسانى كه خداوند در اين سوره آنان را به امامت توصيف فرموده ، نبىّ و رسول و وزير و وصىّ همگى وجود دارد ، بنابراين ، براى ما آشكار مىشود كه خداى تبارك و تعالى چنين شرط فرموده كه هر كس را امام قرار مىدهد ، نبايد ظالم باشد .
خداوند امام را خليفه خود در زمين شمرده ، چنان كه در خطاب به داود عليه السّلام در سوره ص مىفرمايد :
يا داوُدُ إِنَّا جَعَلْناكَ خَلِيفَةً فِي الْأَرْضِ .
اى داود ! ما تو را جانشين در زمين قرار داديم . « 4 »
و در توصيف آدم عليه السّلام براى فرشتگان در سوره بقره فرموده :
هامش
( 1 ) - يوسف / 24
( 2 ) - بقره / 124
( 3 ) - انبيا / 73 .
( 4 ) - ص / 26 .