بِاللَّهِ وَ رَسُولِهِ وَ تُعَزِّرُوهُ وَ تُوَقِّرُوهُ وَ تُسَبِّحُوهُ بُكْرَةً وَ أَصِيلًا
فتح آيهء 8 و 9 . و از شواهد اين دعوى يكى آنكه پس از دعوت بتوحيد و رسالت اولين تكليف دعوت به نماز بود ، و ديگر آنكه در آيهء بعد ميفرمايد :
[ سوره الإنسان ( 76 ) : آيه 26 ]
وَ مِنَ اللَّيْلِ فَاسْجُدْ لَهُ وَ سَبِّحْهُ لَيْلاً طَوِيلاً ( 26 )
و بعضى از شب را پس سجده كن براى خدا و تسبيح كن او را شب طولانى كه اشاره بصلاة ليل است چنانچه ميفرمايد :
وَ مِنَ اللَّيْلِ فَتَهَجَّدْ بِهِ نافِلَةً لَكَ عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً
اسراء آيهء 81 . كه گفتند : نماز شب بر آن حضرت واجب بود و بر امت مستحبّ .
وَ مِنَ اللَّيْلِ
من تبعيضيه است يعنى بعض شب كه نصف اخير است .
فَاسْجُدْ لَهُ
كه صلوة ليل است
وَ سَبِّحْهُ لَيْلًا طَوِيلًا
چنانچه در روايت است كه خدمت حضرت رضا ( ع ) سؤال كردند
قالوا : ما ذلك التسبيح ؟ - قال : صلوة الليل .
[ سوره الإنسان ( 76 ) : آيه 27 ]
إِنَّ هؤُلاءِ يُحِبُّونَ الْعاجِلَةَ وَ يَذَرُونَ وَراءَهُمْ يَوْماً ثَقِيلاً ( 27 )
بدرستى كه اين كفار و آثمين دوست ميدارند اين دنياى عاجله را و مياندازند عقب سر روز سخت سنگين را . اهل دنيا يا معتقد بآخرت نيستند يا اهميت به او نميدهند و ميگويند : پهلوان زنده را عشق است ، يا غافل از آخرت هستند چنان حب دنيا چشم و گوش آنها را پر كرده كه ابدا بفكر قيامت نيستند يا خود را معاف ميدانند و و ميگويند : خدا كريم است يا آنكه ميگويند : ما فعلا جوانيم و خيال مردن نداريم بعدها كه پير ميشويم و از كار ميافتيم توبه ميكنيم ، يا فريب شيطان و نفس اماره و شياطين انسى و هم مسلكان و همقطاران خود را ميخورند يا امور ديگر كه به كلى آخرت را كنار انداخته و غرق دنيا شدهاند چنانچه ميفرمايد :
فَلْيُقاتِلْ فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يَشْرُونَ الْحَياةَ الدُّنْيا بِالْآخِرَةِ
نساء آيهء 76 . تا اينكه دنيايى كه محفوف به همه گونه بلاء است و هيچ اعتبار ندارد و فانى و نابود مىشود كسى خبر از فردايش ندارد كه هست يا نيست مىشود در جنب آخرت كه ثابت و باقى است و تغيير پذير نيست لذا