صحراى محشر در زير سايهء عرش الهى كنار نهر كوثر پاى منبر وسيله زير لواى حمد جاى گيرند .
يومئذ روز قيامت كه روز بعث و نشور است و تمام محشور ميشوند و زمين قاعا صفصفا مىشود نه كوهى نه درهاى نه عمارتى نه اشجارى هيچ پناهگاهى ندارند .
أَيْنَ الْمَفَرُّ
مفر را گفتند : اگر بفتح فا باشد بمعنى فرار كردن است و اگر بكسر باشد پناهگاه است هيچ راه فرار ندارند در حديث است : نميگذارند قدم از قدم بردارد تا از چهار چيز از او سؤال كنند : ( عن ربك و عن كتابك و عن عمرك و عن مالك ) از دين كدام دينى اختيار كردى طبيعى بودى مشرك بودى يهودى نصرانى مجوسى مسلم كداميك را متدين بودى ، و از كتابك بكدام كتاب و دستور رفتار كردى آيا زند و پازند يا شاهنامه فردوسى و هزار داستان ، آيا مجله و مقاله آيا قصص و حكايات ، آيا صحف ابراهيم و توراة موسى زبور داود انجيل عيسى قرآن محمد ( ص ) ، و از عمرك فيما افنيت عمر خود را بچه بپايان رسانيدى بلهو و لعب ظلم و طغيان و كفر و زندقه و هواپرستى يا بعبادت و بندگى و تقوى و اعمال صالحه ، و عن مالك مما اكتسبت و فيما انفقت از كجا بدست آوردى و بچه راهى مصرف كردى و بالجمله كسى كه زير غل و زنجير است و ملائكه عذاب اطراف او را دارند كجا ميتواند فرار كند .
[ سوره القيامة ( 75 ) : آيه 11 ]
كَلاَّ لا وَزَرَ ( 11 )
هرگز گريز گاهى نيست و پناهگاهى ندارند جايى كه در دنيا تمام وسائل در دسترس آنها است از بلاها و مصائب و تقديرات الهى راه گريز ندارند در قيامت كه هيچ وسيله در دست ندارند كجا مىتوانند فرار كنند و كيست بتواند آنها را پناه دهد نه پدر نه پسر نه برادر نه شوهر نه زن نه قبيله نه عشيره نه مادر نه خواهر نه مال نه ثروت نه عزت نه دولت نه عسكر نه لشگر ، روز قيامت روزى است كه تمام دنيا را داشته باشد و فدا بدهد قبول نميشود و از يكديگر فرار ميكنند :
يَوْمَ يَفِرُّ الْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ وَ أُمِّهِ وَ أَبِيهِ وَ صاحِبَتِهِ وَ بَنِيهِ لِكُلِّ امْرِئٍ مِنْهُمْ يَوْمَئِذٍ شَأْنٌ يُغْنِيهِ
عبس آيه 34 الى 37 ، و ميفرمايد :
وَ لا يَسْئَلُ حَمِيمٌ حَمِيماً يُبَصَّرُونَهُمْ يَوَدُّ الْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِي مِنْ عَذابِ يَوْمِئِذٍ