شعراء آيهء 214 . و بر طبق اين معنى حديثى از ابى بصير از حضرت صادق ( ع ) از امير المؤمنين ( ع ) رسيده و تعبير بتشمير فرموده يعنى فشمر و تشمير تسريع در دعوت است هذا ما عندنا .
[ سوره المدثر ( 74 ) : آيه 5 ]
وَ الرُّجْزَ فَاهْجُرْ ( 5 )
رجز پليدى است و اطلاق بر نجاسات مىشود و بر عذاب مثل :
فَلَمَّا كَشَفْنا عَنْهُمُ الرِّجْزَ
اعراف آيهء 135 ، و بر وسوسه شيطان مثل :
وَ يُذْهِبَ عَنْكُمْ رِجْزَ الشَّيْطانِ
انفال آيهء 11 . و بر بلاء و آنچه به نظر ميآيد در اين آيهء شريفه كلمات و توقعات مشركين كه ترك دعوت كند و متعرض آنها نباشد و با آنها موافقت كند خدا ميفرمايد : اجتناب كن . و ممكن است مراد مطلق رجز باشد از نجاسات و وساوس شيطانى و خيالات نفسانى و وسوسهء مشركين و كفار و از هر پليدى و كثافات دورى بايد كرد ، و بالجمله رجز بضم و بكسر و رجس بيك معنى است ، و رجز بفتحتين اشعارى است در حروب گفته مىشود و مرتجز اسم فرس حضرت رسالت است .
[ سوره المدثر ( 74 ) : آيه 6 ]
وَ لا تَمْنُنْ تَسْتَكْثِرُ ( 6 )
و منت نگذار طلب كثرت كنى . تفسيرات بسيارى بر اين جمله كردهاند مثل اينكه عطيه به كسى بدهى بطمع اينكه بيشتر و بهتر بشما رد كند كه به زمان مردم كه ميگويند : كاسه جايى رود كه باز آورد شاه قدح ، و مثل اينكه حسنات و عبادات خود را منت نگذار به اينكه بسيار به نظر ميآورى چنانچه آمدند و بر پيغمبر منت گذاردند كه ما اسلام آورديم كه ميفرمايد :
يَمُنُّونَ عَلَيْكَ أَنْ أَسْلَمُوا قُلْ لا تَمُنُّوا عَلَيَّ إِسْلامَكُمْ بَلِ اللَّهُ يَمُنُّ عَلَيْكُمْ أَنْ هَداكُمْ لِلْإِيمانِ إِنْ كُنْتُمْ صادِقِينَ
حجرات آيهء 17 . انسان هر چه بيشتر و بهتر عبادت كند بايد بيشتر ممنون الهى باشد كه او را موفق فرموده و تأييد نموده ، و بايد خود را مقصر بداند چنانچه از نبى اكرم است عرض مىكند :
ما عبدناك حق عبادتك و ما عرفناك حق معرفتك
، و مثل اينكه معجزات و رسالت خود را بر امت منت نگذار كه آنها پاس نعمت تو را بگذارند و اجر رسالت به تو دهند كه مقالهء تمام انبياء بوده كه بامت ميگفتند :
فَما سَأَلْتُكُمْ مِنْ أَجْرٍ إِنْ أَجْرِيَ إِلَّا عَلَى اللَّهِ
و مثل اينكه قرض نده