و عفو كنم تا مقام مغفرت من ظاهر شود و البته مراد معاصى نيست كه باعث زوال ايمان شود كه از قابليت مغفرت و عفو بيفتد .
لِيُكَفِّرَ اللَّهُ عَنْهُمْ أَسْوَأَ الَّذِي عَمِلُوا
مراد اين نيست كه معاصى كبار از آنها صادر شود بلكه نسبت باعمال خود آن عمل بدتر باشد مثلا عدول مؤمنين كه ملكه اجتناب از كبائر و اصرار بر صغائر دارند اگر فرض شود در تمادى عمر يك صغيره بيشتر از آن صادر نشده همان صغيره اسوء اعمال او است بلكه اگر فرض شود كه يك صغيره هم از او صادر نشده يك خطا و سهو و غفلت اسوء اعمال او است هر كه نسبت باعمال خود و تعبير با سوء دليل بر اينست كه اعمال سوء آن كه دون اسوء است بطريق اولى باولوية قطعيه تكفير مىشود .
وَ يَجْزِيَهُمْ أَجْرَهُمْ بِأَحْسَنِ الَّذِي كانُوا يَعْمَلُونَ
تمام اعمال حسنه اجر كامل بسا هفتصد درجه دارد و لكن آن عملى كه درجهء آن از همه بالاتر است آن را به او عنايت ميفرمايد .
[ سوره الزمر ( 39 ) : آيه 36 ]
أَ لَيْسَ اللَّهُ بِكافٍ عَبْدَهُ وَ يُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ وَ مَنْ يُضْلِلِ اللَّهُ فَما لَهُ مِنْ هادٍ ( 36 )
آيا نيست خداوند به اينكه بندهء خود را كفالت و حفظ فرمايد از كليه شرور و آفات و اين مشركين و كفار و منافقين ميترسانند تو را كه رسول محترم هستى به كسانى كه و چيزهايى كه از غير خدا هستند و كسى را كه خداوند او را گمراه دارد پس نيست از براى او هدايت كنندهاى .
انسان اگر بوظائف دينى خود عمل كند و تقصيرى از او سر نزند خداوند او را از كليهء خطرات حفظ ميفرمايد و براى او كافيست كه در كنف حفظ الهى باشد و تسليم مقدرات الهى باشد و لو تمام اهل دنيا در مقام اذيت و آزار او برآيند
اگر تيغ عالم بجنبد زجا * نبرّد رگى تا نخواهد خدا
أَ لَيْسَ اللَّهُ بِكافٍ عَبْدَهُ
كيست در مقابل قدرت الهى عرض اندام كند .
وَ يُخَوِّفُونَكَ بِالَّذِينَ مِنْ دُونِهِ
مشركين ميگفتند كه اصنام ما و جمعيت مشركين