فَاعْبُدُوا
امر تعجيزيست مثل اينكه كسى كه بر باطل ميرود و هدايت نميشود مىگويى بكن هر چه ميخواهى بكنى و برو هر جا ميخواهى به روى تا نتيجه و وبالش را بچشى .
ما شِئْتُمْ
از اصنام و هواى نفس و شمس و قمر و ملك و بشر و جن و حيوان و اشجار و آتش و غير اينها .
مِنْ دُونِهِ
از غير خداى متعال .
قُلْ إِنَّ الْخاسِرِينَ
خسران در تجارت اينست كه علاوه از اينكه استفاده نكرده و سرمايه را هم از دست داده ورشكست شده و بدهكار كسانى كه فرداى قيامت خاسر هستند علاوه از اينكه هيچ مثوبتى ندارند چون ايمان نداشتند كه شرط صحت كل اعمال است و سرمايه عمر را هم ببطالت از دست دادند عمرى كه در هر ساعت ميتوان صد نوع عبادت كرد و بهره برد علاوه بدهكار هم هستند عقوبت كفر و شرك و ضلالت و ظلم و ساير معاصى را هم دارند و اينها كيانند .
الَّذِينَ خَسِرُوا أَنْفُسَهُمْ وَ أَهْلِيهِمْ
خود را كه بخسران و زيان انداختند ديگران را هم بخسران كشيدند مثل زن و فرزند و بستگان و فاميل و دوستان و رفقاء و اتباع و غير اينها كه هم عقوبت خود را دارند و هم عذاب ديگران را .
يَوْمَ الْقِيامَةِ
اين خسران براى آنها روز قيامت مكشوف مىشود
يَوْمَ يَعَضُّ - الظَّالِمُ عَلى يَدَيْهِ يَقُولُ يا لَيْتَنِي اتَّخَذْتُ مَعَ الرَّسُولِ سَبِيلًا يا وَيْلَتى لَيْتَنِي لَمْ أَتَّخِذْ فُلاناً خَلِيلًا لَقَدْ أَضَلَّنِي عَنِ الذِّكْرِ بَعْدَ إِذْ جاءَنِي وَ كانَ الشَّيْطانُ لِلْإِنْسانِ خَذُولًا
فرقان آيهء 29 الى 31 .
أَلا ذلِكَ هُوَ الْخُسْرانُ الْمُبِينُ
هر معصيتى موجب خسران است لكن در باب تجارت كسى كه ورشكست شد بسا بعضى اداء ديون او را ميكنند و بسا بعض طلبكارها گذشت ميكنند و ذمهء او را برى ميكنند اين خسران قابل تدارك است مثل معاصى اهل ايمان با خداوند كه طلبكار است گذشت مىكند يا خاندان عصمت و مؤمنين شفاعت ميكنند تدارك مىشود حتى در اخبار داريم