چنانچه گذشت پس خلف وعدهء بنى اسرائيل اين بود كه موسى هارون را خليفهء خود قرار داده بود و بر بنى اسرائيل واجب فرمود اطاعت هارون را و متابعت او را و بنى اسرائيل مخالفت كردند حتّى ارادهء قتل او را كردند ، بلكه آيهء بعد هم شاهدى قوى است بر اين تفسير .
[ سوره طه ( 20 ) : آيه 87 ]
قالُوا ما أَخْلَفْنا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنا وَ لكِنَّا حُمِّلْنا أَوْزاراً مِنْ زِينَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْناها فَكَذلِكَ أَلْقَى السَّامِرِيُّ ( 87 )
گفتند ما مخالفت نكرديم وعدهء ترا به اختيار خود در متابعت هارون و لكن برداشتيم و زرهايى از زينتهاى قوم فرعون پس انداختيم در آتشى كه سامرى افروخته بود و همين سامرى هم انداخت ، بنى اسرائيل دو فرقه شدند ، يك دسته متابعت هارون را كردند و آنها عدهء كمى بودند ، و يك دسته مخالفت كردند و آنها بسيار بودند گفتند وعدهء تابعين دوازده هزار بودند وعدهء مخالفين ششصد هزار و اين كلام كلام متابعين بود .
(
قالُوا ما أَخْلَفْنا مَوْعِدَكَ بِمَلْكِنا
) يعنى به اختيار اراده و قصد مخالفت نداشتيم و دست از متابعت هارون بر نداشتيم .
(
وَ لكِنَّا حُمِّلْنا أَوْزاراً مِنْ زِينَةِ الْقَوْمِ فَقَذَفْناها
) ( اشكال ) زينت فرعونيان آنچه كه با خود داشتند كه در دريا غرق شدند و از بين رفت و آنچه كه در منازل گذارده بودند كه بنى اسرائيل برنگشتند بمصر تا آنها را اشغال كنند ( جواب ) بعضى گفتند كه از آنها عاريه كرده بودند براى روز عيد خود ، و بعضى گفتند دريا بيرون انداخت و بعيد نيست كه پس از آنكه غرق شدند اجساد آنها روى آب افتاد بنى اسرائيل گرفتند و زينتهاى آنها را از آنها خارج كردند و بر داشتند و تعبير باوزار شايد براى اين بوده كه فرعونيان آنها را مالك نبودند و