از ذكر الهى نمود و اعتناء بدين و عقائد و احكام آن نكرد به همين نحو دائما باقيست .
[ سوره طه ( 20 ) : آيه 125 ]
قالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمى وَ قَدْ كُنْتُ بَصِيراً ( 125 )
گفت : پروردگار من براى چه مرا محشور كردى كور و حال آنكه بودم در دنيا بينا و بصير .
توضيح اين كفّار و مشركين و فسّاق و فجّار تصور ميكنند كه در دنيا صاحبان عقل و شعورند همه چيز را ادراك ميكنند و ميفهمند و علم دارند ، بلكه انبياء و مؤمنين را جاهل مىپندارند ميگويند : اينها موهوم پرستند آدم عاقل نميرود گوشهء مسجد نماز بخواند يا گوشهء مدرسه ضرب يضرب بگويد بايد كار كرد صنعت پيدا كرد ترقّى و تعالى نمود نمىبينيد اروپا امريكا ممالك خارجى چه صنايع غريبه احداث كردند ؟ طيّاره تلفن و ساير صنايع و چه دولتى تحصيل كردند اين علماء ما ، ما را از كلّيهء اين فوائد محروم كردند و به بدبختى انداختند از اينجهت نزديك علماء نميروند ، نه امور اعتقاديه ، و نه مسائل دينيّه از آنها اخذ ميكنند ، و نه بواجبات الهيّه عمل ميكنند ، و نه از هيچگونه فحشايى اجتناب ميكنند لكن غافل از اينكه غرق دنيا شدن جز زحمت و گرفتارى و پس از مردن جز و بال و عذاب چيز ديگرى ندارد ، لذا ميگويد :
(
قالَ رَبِّ لِمَ حَشَرْتَنِي أَعْمى وَ قَدْ كُنْتُ بَصِيراً
) و نميداند كه كور باطن بوده و اين راههايى كه رفته همه طرق شيطانى بوده كور كورانه رفته از امير المؤمنين عليه السلام پرسيدند عقل چيست ؟ فرمود :
( العقل ما عبد به الرحمن و اكتسب به الجنان ) .
[ سوره طه ( 20 ) : آيه 126 ]
قالَ كَذلِكَ أَتَتْكَ آياتُنا فَنَسِيتَها وَ كَذلِكَ الْيَوْمَ تُنْسى ( 126 )