فرمود : بآدم و حوّا هبوط كنيد از بهشت پس از هبوط و كثرت نسل جميعا در روى زمين بعض شما با بعضى ديگر عداوت ميورزيد پس زمانى كه ميآيد شما بنى آدم را از جانب من هدايت كنندهء پس كسى كه متابعت كرد هدايت مرا پس گمراه نميشود و بد عاقبت نميگردد .
(
قالَ اهْبِطا
) هبوط تنزّل است از بهشت كه هيچگونه عيب و نقصى در او نبود و هيچگونه بلا و مصيبتى نداشت نزول در دنيا كه دار محنت و بليّة است و دار فناء و زوال است و دار مجاز است بايد از دروازهء رحم وارد شد و از دروازهء قبر خارج شد .
(
مِنْها
) از آن بهشتى كه فرمود : قبلا (
إِنَّ لَكَ أَلَّا تَجُوعَ فِيها وَ لا تَعْرى وَ أَنَّكَ لا تَظْمَؤُا فِيها وَ لا تَضْحى
) .
(
جَمِيعاً
) جمله در تقدير است يعنى پس از هبوط و تناكح و تناسل و كثرت نسل در اولاد آدم جميع شما در زمين و دنيا هستيد حافظ ميگويد :
( من ملك بودم فردوس برين جايم بود * آدم آورد در اين دير خراب آبادم ) .
تمام ولد آدم تا دامنهء قيامت در صلب آدم بودند و خداوند تمام آنها را اخراج فرمود و از آنها عهد و ميثاق گرفت بدليل آيهء شريفه (
وَ إِذْ أَخَذَ رَبُّكَ مِنْ بَنِي آدَمَ مِنْ ظُهُورِهِمْ ذُرِّيَّتَهُمْ وَ أَشْهَدَهُمْ عَلى أَنْفُسِهِمْ أَ لَسْتُ بِرَبِّكُمْ قالُوا بَلى
الآية ) اعراف آيهء 171 و از اين جهت پس از اين جمله خطاب جمعى ميفرمايد :
(
بَعْضُكُمْ لِبَعْضٍ عَدُوٌّ
) عداوت در اولاد آدم از زمان خود آدم شروع شد قضيّهء هابيل و قابيل كه ميفرمايد : (
وَ اتْلُ عَلَيْهِمْ نَبَأَ ابْنَيْ آدَمَ بِالْحَقِّ إِذْ قَرَّبا قُرْباناً فَتُقُبِّلَ مِنْ أَحَدِهِما وَ لَمْ يُتَقَبَّلْ مِنَ الْآخَرِ
الآيات ) مائده آيهء 30 و تا انقراض عالم باقيست چه عداوت دينى مسلم و كافر موافق و مخالف موالى و معاند مؤمن و ضال متّقى و عاصى عادل و فاسق و غير اينها و چه عداوت دنيوى غنى و فقير ظالم و مظلوم رئيس و مرءوس متكبّر و متواضع و غير اينها بسيار است .