عبادت و معرفت است چنانچه ميفرمايد :
وَ ما خَلَقْتُ الْجِنَّ وَ الْإِنْسَ إِلَّا لِيَعْبُدُونِ
ذاريات آيه 56 .
و البته عبادت خدا فرع ايمانست و گفتهايم كه معناى عدل الهى آنست كه هر فعلى كه حسن صرف باشد يا حسن مطلق بر خدا لازم است زيرا تركش قبيح است و محال است از خدا صادر شود چون شش قسم فعل داريم حسن صرف قبيح صرف لغو صرف حسن مطلق قبيح مطلق لغو مطلق اگر مصلحت دارد و مفسدهء ندارد حسن صرف است و اگر مفسده دارد و مصلحت ندارد قبيح صرف است و اگر نه مصلحت دارد و نه مفسده لغو صرف است و اگر هم مصلحت دارد هم مفسده اگر مصلحت غالب باشد حسن مطلق و اگر مفسده غالب باشد قبيح مطلق و اگر مساوى باشد لغو مطلق و دو قسم قبيح و لغو محال است از خداوند صادر شود و خلاف عدل است ولى دو قسم حسن لازم است چون تركش قبيح است .
لذا ( قال هذا ) يعنى دين حق از معارف و اخلاق و اعمال كه پيغمبر صلّى اللَّه عليه و إله و سلم آورد و ساير انبياء و اوصياء آنها بيان فرمودند و بر طبقش رفتار نمودند ( صراط ) راه سعادت و رستگارى و نجات از مهالك دنيوى و اخروى و نائل شدن بتفضلات الهى ( على ) بر خداوند بمقتضى المصلحة و الحكمة و العدل لازم است ببندگان ابلاغ فرمايد بتوسط ارسال رسل و انزال كتب و جعل احكام ( مستقيم ) است و اعوجاجى ندارد ، و در خبر داريم كه هر كه در راه ديانت منحرف نشد و مشى كرد قيامت هم از صراط مستقيما عبور مىكند و هر كه غير ديانت رفتار كرد سبل شيطان است و معوج است و در صراط لغزش دارد چنانچه ميفرمايد :
وَ أَنَّ هذا صِراطِي مُسْتَقِيماً فَاتَّبِعُوهُ وَ لا تَتَّبِعُوا السُّبُلَ فَتَفَرَّقَ بِكُمْ عَنْ سَبِيلِهِ
انعام آيه 154 .
[ سوره الحجر ( 15 ) : آيه 42 ]
إِنَّ عِبادِي لَيْسَ لَكَ عَلَيْهِمْ سُلْطانٌ إِلاَّ مَنِ اتَّبَعَكَ مِنَ الْغاوِينَ ( 42 )
( محققا بندگان مرا نيست براى تو بر آنها سلطه و قدرتى مگر كسانى كه