مسلمين كه هر نوع اذيّتى از مشركين بشما متوجه شد شما هم به همان مقدار به آنها مجازات كنيد زياد روى نكنيد چنانچه در باب حرم ميفرمايد
وَ لا تُقاتِلُوهُمْ عِنْدَ الْمَسْجِدِ الْحَرامِ حَتَّى يُقاتِلُوكُمْ فِيهِ فَإِنْ قاتَلُوكُمْ فَاقْتُلُوهُمْ كَذلِكَ جَزاءُ الْكافِرِينَ
بقره آيه 187 و نيز در باب جهاد ميفرمايد
وَ قاتِلُوا فِي سَبِيلِ اللَّهِ الَّذِينَ يُقاتِلُونَكُمْ وَ لا تَعْتَدُوا
بقره آيه 186 لذا ميفرمايد
وَ إِنْ عاقَبْتُمْ
اگر آنها مقاتله كردند يا اذيتى بشما رساندند به همان اندازه با آنها رفتار كنيد
فَعاقِبُوا بِمِثْلِ ما عُوقِبْتُمْ بِهِ
و زياد روى نكنيد و اگر گذشت كنيد بهتر است براى شما
وَ لَئِنْ صَبَرْتُمْ لَهُوَ خَيْرٌ لِلصَّابِرِينَ
و در احكام جهاد اگر امان آوردند يا اسلحه جنگ را انداختند يا فرار كردند تعقيب آنها نبايد كرد ( تنبيه ) يكى از اشكالات يهود و نصارى بدين مقدس اسلام اينست كه ميگويند دين اسلام بضرب شمشير پيش رفت كرده و دفع اين اشكال را ما در مجلد اول كلم الطيب به دو نحو كردهايم يكى آنكه تمام غزوها و سريههاى پيغمبر صلّى اللَّه عليه و إله دفاعى بوده كه آنها حمله ميكردند مسلمين جلوگيرى مىنمودند ديگر آنكه جهاد در جميع شرائع بوده بعلاوه در قانون طب اگر عضوى فاسد شد اگر قابل علاج است معالجه ميكنند و اگر قابل نيست اگر سرايت بساير اعضاء ندارد او را وا ميگذارند و اگر مسرى شد او را قطع ميكنند امر جهاد هم از اين باب است .
[ سوره النحل ( 16 ) : آيه 127 ]
وَ اصْبِرْ وَ ما صَبْرُكَ إِلاَّ بِاللَّهِ وَ لا تَحْزَنْ عَلَيْهِمْ وَ لا تَكُ فِي ضَيْقٍ مِمَّا يَمْكُرُونَ ( 127 )
اى رسول محترم بايد صبر پيشه خود قرار دهى و نيست صبر تو الا بتوفيق و تاييد الهى و غم بدل راه نده بر اين كفار و مشركين و دل تنگ نباش از آنچه اينها مكر و حيله مىكنند (
وَ اصْبِرْ )
امر بصبر دليل بر وجوب صبر است و صبر حضرت رسالت از جهاتى بود از جهة اذيتهايى كه بوجود مقدسش و باصحابش وارد كردند تا در مكه بود خاكروبه و شكمبه شتر بر سرش ميريختند سنگ بقدمهاى او ميزدند عبا بگردنش فشار ميدادند ساحر و كذابش مىناميدند تا اندازهاى كه سه سال در