مؤمن همچه سؤالى نميكنيد و بعيد نيست كه سائل ضعفاء مشركين يا كفار خارج از مكه بودند كه خدمت پيغمبر صلّى اللَّه عليه و إله نرسيده بودند و همين اندازه شنيده بودند دعوى رسالت او را و اينكه قرآنى آورده و دعوى اينكه از جانب خدا آورده آمدند نزد مشركين مكه و سران و بزرگان آنها و همچه سؤالى كردند (
ما ذا أَنْزَلَ رَبُّكُمْ )
اينها نه سائل و نه مسئول عنه معتقد بانزال از پروردگار نبودند ، بلكه مراد اينست كه اين قرآن كه مدعيست كه از جانب پروردگار است يا باطل و كذب است ( قالوا ) اين مشركين در جواب آنها (
أَساطِيرُ الْأَوَّلِينَ )
اساطير افسانههاى و قصص و حكايات كه براى سرگرم كردن جوانان و بچهها تأليف شده مثل قصه رستم و حسين كرد و شيرين و فرهاد و ليلى و مجنون و امثال اينها و مراد از اولين يعني شبيه آنها است يا از آنها برداشت كرده ، و حال آنكه ما در مقدمه همين تفسير عظمت و معجزه بودن قرآن مجيد را از جهات بسيار بيان كردهايم مراجعه فرمائيد از صفحه 40 تا صفحه 158 .
1 - از جنبه فصاحت و بلاغت .
2 - از جنبه استدلالات عقليه .
3 - از جنبه تشريع احكام .
4 - از جنبه تاريخ و قصص انبياء سلف و امم ماضيه .
5 - و از جنبه اخبار غيبيّه .
6 - از جنبه سلامتى از تناقض .
7 - از جنبه عدم ملالت از تلاوت و اين گفتار مشركين نيست مگر از روى عناد و عصبيّت و اضلال ديگران و الاحق از هر جهت بر آنها معلوم و حجت از هر جهت بر آنها تمام و از خصوصيات اين قرآن اينست كه معجزه باقيه است تا دامن قيامت بر تمام اهل دنيا از جن و انس و با اينكه در هر عصرى دشمنان دين و قرآن چندين برابر مسلمين بودند و هستند و نتوانستند مثل اين قرآن يا ده سوره مثل آن يا يك سوره مثل آن بياورند با اينكه فرياد مىزند
أَنْ يَأْتُوا بِمِثْلِ هذَا الْقُرْآنِ
فَأْتُوا بِعَشْرِ سُوَرٍ مِثْلِهِ مُفْتَرَياتٍ