[ سوره إبراهيم ( 14 ) : آيات 32 تا 34 ]
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً فَأَخْرَجَ بِهِ مِنَ الثَّمَراتِ رِزْقاً لَكُمْ وَ سَخَّرَ لَكُمُ الْفُلْكَ لِتَجْرِيَ فِي الْبَحْرِ بِأَمْرِهِ وَ سَخَّرَ لَكُمُ الْأَنْهارَ ( 32 ) وَ سَخَّرَ لَكُمُ الشَّمْسَ وَ الْقَمَرَ دائِبَيْنِ وَ سَخَّرَ لَكُمُ اللَّيْلَ وَ النَّهارَ ( 33 ) وَ آتاكُمْ مِنْ كُلِّ ما سَأَلْتُمُوهُ وَ إِنْ تَعُدُّوا نِعْمَتَ اللَّهِ لا تُحْصُوها إِنَّ الْإِنْسانَ لَظَلُومٌ كَفَّارٌ ( 34 )
ترجمه واضح است و مضامين اين آيه شريفه مكررا بيان شده و ما بنحو اختصار اشاره ميكنيم و رد ميشويم .
اللَّهُ الَّذِي خَلَقَ السَّماواتِ وَ الْأَرْضَ
سماوات عالم بالا است كه تمام اين كرات جويّه در آنها است و هفت طبقه است و مطروس از ملائكه كه از حضرت رسالت صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم مرويست كه فرمود در ليلة المعراج تمام اين طبقات مطروس از ملائكه بود كه جاى يك قدم نبود و تمام اشتغال بعبادت داشتند بعضى در حال قيام ، بعضى در سجود ، بعضى در ركوع ، بعضى در قعود و خداوند ميداند كه در هر يك از اين كرات چه اندازه خلق فرموده و بسا بعضى اين كرات هزارها برابر اين كره زمين است و ارض اين كرات سفليه مثل كره ماه و هوى كه كره زمين در جنب آنها بسيار كوچك است و در كره زمين چه اندازه از معادن و و جمادات و نباتات و حيوانات خلق فرموده و از طائفه جن كه طائفه انس در جنب آنها بسيار قليل هستند و در طائفه انس اشكال مختلف و رنگهاى متشتت است كه ميتوان گفت دو نفر در جميع جهات مشابه يكديگر نيستند ( جلّ الخالق )
وَ أَنْزَلَ مِنَ السَّماءِ ماءً
كه ابخرهء از درياها به طرف بالا ميرود و به صورت