و چشمهها ، بعضى گفتند خوف از شدت باران و خرابى عمارات و طغيان سيل و طمع براى رشد اشجار و زرع و رياحين و امثال اينها .
ما مىگوييم تمام اين برقها و ابرها و بارانها و برفها هم منافع زيادى دارد و هم مضارى دارد حتى مثل برودت هوى و شدّت سرما نسبت ببلاد و قرى حتى نسبت بمنازل و نسبت به اشخاص مختلف مىشود هم موجب خوف است و هم موجب طمع
وَ يُنْشِئُ السَّحابَ الثِّقالَ
ابرها بسا رقيق است يا باران نميدهد و در هوى از هم ميپاشد و بسا تيره و محكم است كه مىبارد . سحاب جمع سحابة است و ثقال جمع ثقيل و اين جمله عطف بيريكم است مدخول هو الذى .
[ سوره الرعد ( 13 ) : آيه 13 ]
وَ يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ وَ الْمَلائِكَةُ مِنْ خِيفَتِهِ وَ يُرْسِلُ الصَّواعِقَ فَيُصِيبُ بِها مَنْ يَشاءُ وَ هُمْ يُجادِلُونَ فِي اللَّهِ وَ هُوَ شَدِيدُ الْمِحالِ ( 13 )
و تسبيح مىكند رعد با حمد الهى و ملائكه از خوف الهى و ارسال مىشود صاعقهها پس اصابت مىكند به آن صاعقهها كسى كه مشيّت الهى تعلق گرفته و با اين همه آيات اين كفار مجادله ميكنند درباره خداوند متعال و او است سخت گير .
وَ يُسَبِّحُ الرَّعْدُ بِحَمْدِهِ
مفسرين گفتند تسبيح رعد و حمد پروردگار دلالت است بر تنزيه پروردگار و جامع بودن بر جميع صفات حميده و بعبارت ديگر تسبيح و حمد تكوينى است و ما مكرر گفتهايم و صريح آيات و نصوص اخبار است كه تمام موجودات از جمادات و نباتات و حيوانات و غير اينها شعور و ادراك دارند و تسبيح ميكنند و حمد الهى بجا ميآورند چنانچه صريحا ميفرمايد :
تُسَبِّحُ لَهُ السَّماواتُ السَّبْعُ وَ الْأَرْضُ وَ مَنْ فِيهِنَّ وَ إِنْ مِنْ شَيْءٍ إِلَّا يُسَبِّحُ بِحَمْدِهِ