وَ قالَتْ هَيْتَ لَكَ
در قرائت هيت اختلاف زيادى در قرّاء شده لكن نظر به اينكه ما جز سياهى قرآن هيچ قرائتى را معتبر نميدانيم و او بفتح ها و تا و سكون ياء است و هيت اسم فعل است بمعنى هلمّ يعنى بشتاب و كلمه لك يعنى بنفع تو است كه اگر چنين كنى نزد من بسيار عزيز ميشوى و سفارش تو را هم نزد عزيز و نزد ملك ميكنم و از من بهرهبردارى كامل ميكنى .
قالَ مَعاذَ اللَّهِ
استعيذ باللّه اعاذة و معاذا و فرق بين اعوذ باللّه و معاذ اللَّه اينست كه اعوذ باللّه فعل عبد است يعنى من پناه ميبرم به خدا و معاذ اللَّه فعل الهى است كه او مرا پناه ميدهد و من در پناهگاه او هستم .
إِنَّهُ رَبِّي
مرا تربيت كرده تا به اين مقام رسانيده و مقام نبوت و علم و حكمت به من عنايت فرموده
أَحْسَنَ مَثْوايَ
چه اندازه نيكو كرده جايگاه مرا چه اندازه بعض مفسرين اشتباه كارى دارند كه مرجع ضمير انّه را عزيز مصر دانسته و تعبير بربى يعنى مالك و مولاى من است و به من عزت گذاشته و من غلام او هستم همچه خيانتى به او نميكنم .
إِنَّهُ لا يُفْلِحُ الظَّالِمُونَ
محققا رستگار نميشوند ظالمين چه ظالم بنفس باشد نافرمانى او را بكند چه ظالم به غير باشد و اين عمل هم ظلم بنفس است معصيت بزرگى است و هم ظلم بعزيز است كه متعرض حريم او شدهام و زليخا توهّم كرده بود كه چون يوسف بعنوان غلامى در خانه او است هر چه بگويد بايد اطاعت كند و چون ديد اباء و امتناع او را .