مخالفت با امر خدا و ارتكاب معصيت پشيمان شود با مراعات شرائط توبه چون هر گناهى توبه آن فرق دارد مثلا توبه از ترك صلوة اتيان بقضاء است و از ترك صوم قضاء و كفاره است و از زكات و خمس رد كردن است و از حقوق الناس اداء آنست و از شرك و كفر ايمان آوردنست .
من بعدها ضمير راجع بسيئات است يعنى بعد از ارتكاب سيئه توبه كرد
وَ آمَنُوا
ممكن است اشاره باهل كتاب كه در عصر نبى صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بودند يا مطلق كفار و مشركين كه ايمان بياورند خداوند از تمام معاصى آنها صرف نظر مىكند
( الاسلام يجبّ ما قبله ) .
انّ ربّك خطاب بمفرد با اينكه رب العالمين است براى اينست كه قرآن بر او نازل شده و او مخاطب گرديده من بعدها بعد از ارتكاب معاصى و توبه و ايمان لغفور با سه تأكيد كلمه انّ و لام تأكيد و اتيان بصفت مشبهة غفور يعنى محققا البته غفران او ثابت و محقق است مخصوصا در قيامت كه حتى شيطان هم بطمع ميافتد رحيم غفران گذشت از عقوبت است و پردهپوشى و بر طرف كردن آثار وخيمه معاصى است و رحمت مشموليت فيوضات و الطاف و نعم خداونديست هم در دنيا و هم در آخرت
( يا رحمن الدنيا و الاخرة و رحيمهما )
حديث است .
[ سوره الأعراف ( 7 ) : آيه 154 ]
وَ لَمَّا سَكَتَ عَنْ مُوسَى الْغَضَبُ أَخَذَ الْأَلْواحَ وَ فِي نُسْخَتِها هُدىً وَ رَحْمَةٌ لِلَّذِينَ هُمْ لِرَبِّهِمْ يَرْهَبُونَ ( 154 )
و چون فرونشست از موسى غضب گرفت الواح تورات را و در نوشتههاى او بود آنچه كه باعث هدايت قوم بود و موجب شمول رحمت از براى كسانى كه خدا ترس بودند .
وَ لَمَّا سَكَتَ
بعضى سكوت را بمعنى سكون تفسير كردند زيرا سكوت