حضرت امام حسين عليه السّلام و يزيد و هكذا حق و باطل ، ايمان و كفر ، مظلوم و ظالم عادل و فاسق ، مطيع و عاصى ، صبيح و قبيح ، غنى و فقير ، صحيح و سقيم لازم دارد
جهان چون چشم و خال و خدّ و ابروست * كه هر چيزى بجاى خويش نيكو است
مهندسى كه به گل نكهت و به گل جان داد * بهر كه هر چه سزاوار حكمت است آن داد
مسلّما اگر نقشه ديگرى بهتر بود آن نقشه را عملى ميفرمود
لا يُسْئَلُ عَمَّا يَفْعَلُ وَ هُمْ يُسْئَلُونَ
انبياء آيه 23 ، و اين نه منافات با دستگاه تشريعى دارد نه موجب جبر مىشود چنانچه مكرر اشاره شده .
عَدُوًّا شَياطِينَ الْإِنْسِ وَ الْجِنِّ
شيطان بمعنى طاغى و عاتى و سركش است و بر مكار و حيلهباز و متقلب هم اطلاق مىشود چون صفت بارز شيطان اينست و لذا جميع كفار و دعات باطله و مرده جنّ از مصاديق اين عنوان هستند و البته اينها اعداء حق و انبياء و اولياء و اهل ايمانند
يُوحِي بَعْضُهُمْ إِلى بَعْضٍ
وحى القاء بقلب است اگر از طرف ملك باشد الهام است و اگر از طرف شياطين وسوسه است در سوره ناس
بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ قُلْ أَعُوذُ بِرَبِّ النَّاسِ مَلِكِ النَّاسِ إِلهِ النَّاسِ مِنْ شَرِّ الْوَسْواسِ الْخَنَّاسِ الَّذِي يُوَسْوِسُ فِي صُدُورِ النَّاسِ مِنَ الْجِنَّةِ وَ النَّاسِ
كه اين افراد شياطين انس و جنّ وسواس خنّاس هستند و يوحى يوسوس فى صدور الناس است .
زُخْرُفَ الْقَوْلِ
زخرف چيزى را گويند كه صورت ظاهرش خوب نما است ولى مغز و حقيقت ندارد و زخرف القول القاء شبهه است در قلوب و شبهه را شبهه گفتند بمناسبت اينكه باطل را شبيه حق جلوه ميدهد مىگويى اشتباه كردم يعنى باطل را خيال حق نمودم امر بر فلانى مشتبه شده يعنى باطل در نظرش حق است غرورا براى فريب دادن و گول زدن و از راه در بردن ديگران است .
وَ لَوْ شاءَ رَبُّكَ ما فَعَلُوهُ
يعنى اگر صلاح بر خلاف اين بود البته آن