از كلمات مفسرين استفاده مىشود كه مراد اجراء حد مثل صد تازيانه يا رجم و استشهاد كردند بحديث نبوى كه عامى است و اعتبار ندارد .
و آنچه به نظر ميرسد و اللَّه العالم اينكه كلمه لهن كه از براى نفع است مناسبت با جلد و رجم و قتل ندارد بلكه مراد راهيست كه رفع حبس و حد از آنها بشود و آن چند چيز است يكى توبه قبل از ثبوت چنانچه گذشت ديگر دعوى اكراه و اضطرار كند كه مكروه شدم يا مضطر شدم ، سوم دعوى خوف نفس كه اگر زنا نميدادم يا كشته ميشدم يا در حرام اشد از زنا مثل رده يا كفر و امثال اينها واقع ميشدم ، چهارم دعوى شبهه كه خيال كردم شوهر خودم هست يا جهل به حكم يا جهل بموضوع و امثال اينها زيرا تدرأ الحدود بالشبهات و همچنين است جرح شهود زنا يا اختلاف شهود در اداء شهادت بلكه توبه بعد از ثبوت اين حكم حبس ابد برداشته مىشود و لو حد برداشته نشود چنانچه در آيه بعد بيايد .
[ سوره النساء ( 4 ) : آيه 16 ]
وَ الَّذانِ يَأْتِيانِها مِنْكُمْ فَآذُوهُما فَإِنْ تابا وَ أَصْلَحا فَأَعْرِضُوا عَنْهُما إِنَّ اللَّهَ كانَ تَوَّاباً رَحِيماً ( 16 )
و آن دو نفرى كه از شما اتيان بفاحشه نمودند پس آنها را اذيت كنيد پس اگر توبه كردند و نيك كار شدند پس از آنها صرف نظر كنيد محققا خداوند قبول توبه ميفرمايد و رحم ميفرمايد .
( توضيح كلام )
در اين آيه شريفه با آيه سابقه بضميمه آيه شريفه در سوره نور
الزَّانِيَةُ وَ الزَّانِي فَاجْلِدُوا كُلَّ واحِدٍ مِنْهُما مِائَةَ جَلْدَةٍ
الاية قطع نظر از اخبار آنچه به نظر ميرسد و اللَّه العالم اينكه اين آيات شريفه در مورد زنا مشتمل بر احكامى است كه