اين دوستى و معاشرت با آنها .
أَنْ سَخِطَ اللَّهُ عَلَيْهِمْ
خدا را بغضب ميآورند زيرا تولى و تبرى دور كن اعظم ايمان است حتى در خبر دارد كه از حضرت صادق عليه السلام سؤال كردند كه ( هل الحب و البغض من الايمان ) حضرت فرمود
( هل الايمان الا الحب و البغض )
و در اخبار دارد
( المرء مع من احب )
و
( من احب حجرا حشره اللَّه معه )
( حشر محبان على با على حشر محبان عمر با عمر ) لذا ميفرمايد
وَ فِي الْعَذابِ هُمْ خالِدُونَ
و خلود در عذاب ملازم با كفر است .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 81 ]
وَ لَوْ كانُوا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ وَ النَّبِيِّ وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِ مَا اتَّخَذُوهُمْ أَوْلِياءَ وَ لكِنَّ كَثِيراً مِنْهُمْ فاسِقُونَ ( 81 )
و اگر بودند آن كثير از بنى اسرائيل كه ايمان بموسى داشتند ايمان ميآوردند به خدا و پيغمبر و آنچه كه بر او نازل شده ديگر كفار بنى اسرائيل را نميگرفتند دوست خود و لكن كثيرى از اينها فاسق هستند .
اين آيه شريفه نيز بنى اسرائيل را سه قسمت ميفرمايد : يك قسمت كفار بنى اسرائيل كه بعقيده خود يهود اينها متعدى و متجاوز هستند اينها در دين خود هم پا بر جا نيستند و بايد يهود از آنها كنارهگيرى كنند . و يك قسمت كه بسيار قليل از مؤمنين يهود هستند كه بشرف اسلام مشرف شدند و از سايرين كناره گرفتند و قسمت سوم كثيرى از يهود كه اظهار ايمان ميكنند كه اين آيه در مذمت آنها است كه
وَ لَوْ كانُوا يُؤْمِنُونَ بِاللَّهِ
كه تمام اديان عالم مؤمن به خدا هستند ( و النبى ) كه در تورات آنها بشاراتى بوجود او داده شده و مؤمنين بتورات بايد ايمان بنبى صلى اللَّه عليه و آله و سلم داشته باشند
وَ ما أُنْزِلَ إِلَيْهِ
كه لازمه ايمان به خدا و رسول است .