احتياج برجوع بشما نداشتند
وَ عِنْدَهُمُ التَّوْراةُ
پس بعد از آنى كه فهميدند كه شما هم مطابق توارت حكم مىنمايى هرگز تو را حكم نخواهند قرار داد و حال آنكه
فِيها حُكْمُ اللَّهِ
از قصاص و رجم هست و فرق بين قوى و ضعيف و شريف و وضيع نگذارده
ثُمَّ يَتَوَلَّوْنَ مِنْ بَعْدِ ذلِكَ
يعنى پس از رجوع بشما و فهميدند كه ملاحظه در كار نيست و شما هم اگر حكم نمايى همان مطابق تورات است از شما اعراض گردند
وَ ما أُولئِكَ بِالْمُؤْمِنِينَ
علة آن اينست كه اينها نه ايمان بتورات دارند اگر داشتند اين قدر دست تحريف در آن دراز نميكردند و اين اندازه احكام او را كتمان نميكردند و البته بسبب بشاراتى كه در او بوجود مبارك پيغمبر صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم بود به پيغمبر ايمان ميآورند و نه ايمان بشما دارند كه حكم شما را لازم الاتباع بدانند و لازم الاجراء با اينكه از هر جهت حجت بر آنها تمام است هم بحس و و جدان معجزات شما را مشاهده كردند بالاخص قرآن كه اعظم معجزات است و هم بشاراتى كه در كتب انبياء در مرئى و منظر آنها بود ولى عناد و عصبيت قومية و لجاجت و حب جاه و مال و متابعت هوى و هوس موانع قويه است از ايمان آوردن خذلهم اللَّه كما خذلهم و لعنهم اللَّه كما لعنهم و عذبهم اللَّه كما عذبهم و كل من كان مثلهم او فوقهم او دونهم من الكفار