[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 25 ]
قالَ رَبِّ إِنِّي لا أَمْلِكُ إِلاَّ نَفْسِي وَ أَخِي فَافْرُقْ بَيْنَنا وَ بَيْنَ الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ ( 25 )
عرض كرد موسى پروردگار من محققا من اختيار و سلطنت ندارم مگر بر نفس خود و برادر خود پس جدايى بينداز بين ما و بين جماعتى كه فاسق و سركش هستند و اطاعت نميكنند .
( اشكال )
مسلّما يوشع ابن نون و كالب بن يوفنا در تحت اطاعة حضرت موسى بودند و داراى مقام نبوت و عصمت بودند پس وجه انحصار حضرت موسى به خود و برادرش هارون چيست كه
قالَ رَبِّ إِنِّي لا أَمْلِكُ إِلَّا نَفْسِي وَ أَخِي
.
( جواب )
اين دو نفر از جمله آن دوازده نقيب بودند و هر كدام را قوم خود آنها را جدا ممانعت كردند حتى خواستند آنها را سنگسار نمايند فقط كسى را كه قدرت بر ممانعت نداشتند موسى و هارون بودند و مراد از لا املك عدم سلطنت است و عدم اختيار و باندازهاى كار بر موسى عليه السّلام سخت شد كه از خدا درخواست اجازه كرد كه بنى اسرائيل را رها كند و از آنها جدا شود كه گفت
فَافْرُقْ بَيْنَنا
بين موسى و هارون
وَ بَيْنَ الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ
ساير بنى اسرائيل و فسق بمعنى خروج از طاعت است
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 26 ]
قالَ فَإِنَّها مُحَرَّمَةٌ عَلَيْهِمْ أَرْبَعِينَ سَنَةً يَتِيهُونَ فِي الْأَرْضِ فَلا تَأْسَ عَلَى الْقَوْمِ الْفاسِقِينَ ( 26 )
خداوند فرمود پس از مخالفت آنها ارض مقدسه را بر آنها حرام شد چهل سال سرگردان باشند در زمين كه چهل سال به هلاكت بيفتند پس محزون نباش بر هلاكت آنها
( اشكال )
در آيات قبل حكم بوجوب فرموده بلفظ كتب و امر ادخلوا و در اين آيه