آمَنُوا يُخْرِجُهُمْ مِنَ الظُّلُماتِ إِلَى النُّورِ
گذشت در مجلد دوم .
باذنه مكرر گذشت كه افعال اختياريه بنده مستقل در آنها نيست تا مشيت حق تعلّق نگيرد فعل صادر نشود و اين معنى نه بنحو اجبار است كه اختيار عبد بىاثر صرف باشد و نه بنحو شركت است كه اختيار عبد با مشيت حق علت صدور باشد زيرا ثواب و عقاب در صورتى موافق عدل است كه عبد اختيار تام داشته باشد لكن بنحو طوليتست به اين معنى كه فعل به اختيار عبد است و منشأ ثواب و عقاب است و فعل و اختيار عبد و قدرت او تماما در تحت اراده و مشيت حق است و الفعل فعل اللَّه و هو فعلنا پس استناد بعبد و استناد به حق هر دو صحيح است طولا
ما قَطَعْتُمْ مِنْ لِينَةٍ أَوْ تَرَكْتُمُوها قائِمَةً عَلى أُصُولِها فَبِإِذْنِ اللَّهِ
حشر آيه 5 .
وَ يَهْدِيهِمْ إِلى صِراطٍ مُسْتَقِيمٍ
هدايت بمعنى ارائه طريق باعطاء عقل و قدرت و اختيار عبد و ارسال رسل و انزال كتب و بيان احكام نسبت به تمام مكلّفين از جن و انس است و اما بمعنى قبولى ايمان و اطاعت و ترك مخالفت و سلوك در صراط مستقيم خاص اين طائفه است كه متابعة رضوان الهى كنند و در صدد تحصيل حق و حقيقت باشند .
[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 17 ]
لَقَدْ كَفَرَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ قُلْ فَمَنْ يَمْلِكُ مِنَ اللَّهِ شَيْئاً إِنْ أَرادَ أَنْ يُهْلِكَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَ أُمَّهُ وَ مَنْ فِي الْأَرْضِ جَمِيعاً وَ لِلَّهِ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما يَخْلُقُ ما يَشاءُ وَ اللَّهُ عَلى كُلِّ شَيْءٍ قَدِيرٌ ( 17 )
هر آينه بتحقيق كافر شدند كسانى كه گفتند بدرستى كه اللَّه همانا مسيح پسر مريم است بگو پس كيست كه بتواند و تمكن داشته باشد كه اگر خدا اراده كند كه مسيح پسر مريم و مادر او و هر كس در روى زمين باشد هلاك كند جلوگيرى كند