تخطي إلى المحتوى الرئيسي

اطيب البيان في تفسير القرآن ( فارسى ) — صفحة 324

مساهمون:

ص٣٢٤

[ سوره المائدة ( 5 ) : آيه 14 ]

وَ مِنَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّا نَصارى أَخَذْنا مِيثاقَهُمْ فَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ فَأَغْرَيْنا بَيْنَهُمُ الْعَداوَةَ وَ الْبَغْضاءَ إِلى يَوْمِ الْقِيامَةِ وَ سَوْفَ يُنَبِّئُهُمُ اللَّهُ بِما كانُوا يَصْنَعُونَ ( 14 ) و از كسانى كه گفتند ما نصارى هستيم از آنها عهد و ميثاق گرفتيم پس فراموش كردند بهره خود را از آنچه به آنها تذكر داده شده پس قرار داديم بين آنها عداوت و كينه جويى را تا روز قيامت و پس از آن آگاه مىكند و خبر ميدهد خداوند آنها را به آنچه رفتار ميكردند يعنى بجزاى عملشان مىرساند و بعقوبت معاصى گرفتار ميشوند
وَ مِنَ الَّذِينَ قالُوا إِنَّا نَصارى
نفرمود من النصارى براى اينكه اين اسم را خود آنها بر خود اختيار كردند بدعواى اينكه ما نصرت دين حق را ميكنيم و اين دعوى بر خلاف واقع است ، و اينكه در بعض آيات تعبير بنصارى فرموده براى اينست كه معروف به اين اسم شده‌اند چنانچه ما تعبير بباب و بهاء ميكنيم براى اينكه ميرزا على محمد خود را باب امام زمان خوانده و ميرزا حسين خود را بهاء اللَّه ناميده ( بر عكس نهند نام زنگى كافور ) .
أَخَذْنا مِيثاقَهُمْ
به اينكه عبادت خداى يگانه كنند و شريك بر او قرار ندهند چنانچه ميفرمايد
اتَّخَذُوا أَحْبارَهُمْ وَ رُهْبانَهُمْ أَرْباباً مِنْ دُونِ اللَّهِ وَ الْمَسِيحَ ابْنَ مَرْيَمَ وَ ما أُمِرُوا إِلَّا لِيَعْبُدُوا إِلهاً واحِداً لا إِلهَ إِلَّا هُوَ
توبه آيه 31 ، و نيز از قول مسيح نقل ميفرمايد
ما قُلْتُ لَهُمْ إِلَّا ما أَمَرْتَنِي بِهِ أَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ رَبِّي وَ رَبَّكُمْ
مائده آيه 117 .
فَنَسُوا حَظًّا مِمَّا ذُكِّرُوا بِهِ
بعضى گفتند
إِنَّ اللَّهَ هُوَ الْمَسِيحُ ابْنُ مَرْيَمَ
مائده آيه 17 ، بعضى گفتند
إِنَّ اللَّهَ ثالِثُ ثَلاثَةٍ
مائده آيه 73 ، بعضى گفتند
الْمَسِيحُ ابْنُ اللَّهِ
توبه آيه 30 ، و بالجمله در ميان نصارى مذاهب مختلفه متشتته بسيار است .