ايمان ثابت و راسخ بودند و ظنّ در اينجا بمعنى يقين است چنانچه در آيات ديگرى نيز به اين معنى اطلاق شده مانند آيه
أَنَّا ظَنَنَّا أَنْ لَنْ نُعْجِزَ اللَّهَ
و آيه
فَظَنُّوا أَنَّهُمْ مُواقِعُوها
و آيه
الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا رَبِّهِمْ
و ملاقات خدا بمعنى حضور در موقف حساب و ملاقات رحمت و ثواب اوست آنهايى كه يقين داشتند اين مجاهده در راه حق است و بفتح و پيروزى خاتمه مييابد و اگر بشهادت و كشته شدن در راه خدا هم نائل شوند مشمول فيوضات و مثوبات خدا در موقف حساب و قيامت خواهند گرديد .
كَمْ مِنْ فِئَةٍ قَلِيلَةٍ غَلَبَتْ فِئَةً كَثِيرَةً بِإِذْنِ اللَّهِ
چه بسيار لشگرهاى اندك كه بر لشگرهاى انبوه بمشيت حق غالب شدهاند يعنى ما هم كه اندكيم بمشيت حق بر لشگر جالوت كه انبوهند فيروز خواهيم شد .
وَ اللَّهُ مَعَ الصَّابِرِينَ
و خداوند كسانى را كه در راه او استقامت و ثبات بورزند يارى خواهد فرمود .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 250 ]
وَ لَمَّا بَرَزُوا لِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ قالُوا رَبَّنا أَفْرِغْ عَلَيْنا صَبْراً وَ ثَبِّتْ أَقْدامَنا وَ انْصُرْنا عَلَى الْقَوْمِ الْكافِرِينَ ( 250 )
( و هنگامى كه لشگر طالوت در مقابل جالوت و لشگريانش ظاهر شدند گفتند پروردگار ما بر دلهاى ما بردبارى و شكيبايى و استقامت بريز و قدمهاى ما را ثابت بدار و ما را بر گروه كافران يارى فرماى )
وَ لَمَّا بَرَزُوا لِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ
برز بمعنى ظهر است چنانچه در آيه ديگر ميفرمايد
وَ تَرَى الْأَرْضَ بارِزَةً
« 1 » و مراد در اينجا ظهور در ميدان حرب است چنانچه جنگ را مبارزه و جنگجو را مبارز گويند يعنى وقتى طالوت و اصحابش
هامش
( 1 ) . سوره كهف آيه 45