مشت از آب است و اين استثناء از جمله قبل
فَمَنْ شَرِبَ مِنْهُ فَلَيْسَ مِنِّي
مىباشد يعنى خوردن يك مشت از آب مانعى ندارد .
فَشَرِبُوا مِنْهُ إِلَّا قَلِيلًا مِنْهُمْ
يعنى جز كمى از آنها زائد بر يك مشت آب آشاميدند كه طبق خبر مروى از حضرت رضا ( ع ) عده آنهايى كه با طالوت بودند شصت هزار نفر بود و در اين امتحان بمقتضاى حديث مروى از حضرت صادق ( ع ) همه مخالفت نمودند جز عده كمى از آنها كه سيصد و سيزده نفر بعدد اصحاب بدر بودند .
فَلَمَّا جاوَزَهُ هُوَ وَ الَّذِينَ آمَنُوا مَعَهُ
يعنى وقتى طالوت و مؤمنين با او از نهر عبور كردند بعضى گفتند مراد از
الَّذِينَ آمَنُوا
خصوص آن عده قليل يعنى سيصد و سيزده نفرند كه اطاعت نمودند ولى بقيه جزء مؤمنين نبوده و از نهر عبور ننمودند ولى اين درست نيست بلكه مراد از الذين امنوا همه آنها ميباشند و همه از نهر عبور نمودند لكن آنها كه مخالفت نمودند ايمانشان به اندازه ايمان آن عده قليل نبود و دليل بر اينكه همه از نهر عبور نمودند علاوه بر حديث مروى از كافى از ابى بصير از حضرت باقر ( ع ) جمله «
قالُوا لا طاقَةَ لَنَا الْيَوْمَ بِجالُوتَ وَ جُنُودِهِ »
مىباشد كه مسلما اين گفتار همان كسانى است كه در شرب از نهر مخالفت نموده و بيش از يك غرفه آشاميدند گفتند ما را طاقت جنگ با جالوت و لشگر انبوه او نيست و جالوت سلطان جابرى از عمالقه بود كه مردان بنى اسرائيل را كشته و زنهاى آنها را اسير و اطفال آنها را دستگير نموده بودند و اينان از اولاد عمليق از نوادههاى سام پسر نوح بودند كه در روى زمين بسيار فساد نمودند و اينان از بقاياى عاد قوم هود بوده و حضرت ابراهيم نيز با آنها جنگ نمود و تا زمان داود بودند .
قالَ الَّذِينَ يَظُنُّونَ أَنَّهُمْ مُلاقُوا اللَّهِ
مراد آن سيصد و سيزده نفرند كه در