از بيت المال مسلمين و از مصارف زكات و ساير وجوه بريّه مخارج او را تأمين نمود و اگر از اين راه هم تأمين نشود بر هر مسلمانى كه از حال يتيم مطلع باشد براى حفظ نفس محترمه واجب است از مال خود براى مخارج او بذل كند يا بعنوان قرض صرف او نمايد و پس از بلوغ و توانايى او از وى مطالبه نمايد 4 - راجع بمخالطه با ايتام كه جايز است قيم مال يتيم را بمال خود و يا ديگران مخلوط نمايد و با هم مصرف كنند و در موضوع خوراك لازم نيست دقت زياد شود كه ديگران مبادا از يتيم بيشتر بخورند ولى درباره لباس هر كدام از مال خود بايد تهيه كنند و بر طبق اين مطلب اخبار در برهان نقل شده است .
5 - راجع بمتكفل ايتام يعنى كسى كه متكفل كارهاى يتيم مىشود براى زحماتى كه در كارهاى او متحمل مىشود ميتواند حق العمل خود را به مقدار عرف از مال يتيم بردارد و اگر احتياج ندارد صرف نظر كند و تعفف ورزد و اجر عمل خود را از خدا بگيرد .
6 - راجع ببلوغ و رشد يتيم كه اگر به حد بلوغ برسد از عنوان يتيمى خارج مىشود و اگر رشد هم داشته باشد بايد اموال او را بوى ردّ نمود و معنى رشد اينست كه صلاح و فساد مصارف مالى را بداند و اگر به حد رشد نرسيده باشد بايد مانند زمان قبل از بلوغ با وى عمل شود تا رشيد گردد و بر طبق اين آيات و اخبار وارده در تفسير آنها قائم است .
قُلْ إِصْلاحٌ لَهُمْ خَيْرٌ
مراد از اصلاح حفظ مال يتيم و صرف آن مطابق صرفه و صلاح يتيم است .
وَ إِنْ تُخالِطُوهُمْ فَإِخْوانُكُمْ
مراد آميزش در اموال است كه مال خود را با مال يتيم مخلوط نمود ، و مصرف نمايند چنانچه در امر چهارم بيان شد و البته بايد رعايت برادرى و برابرى نسبت به آنها بشود و تعدى و تجاوزى به آنها نگردد