10 - لبس مخيط ( لباس دوخته پوشيدن ) 11 - سرمه كشيدن 12 - نظر در آينه 13 - پوشانيدن ظاهر پا بجوراب و نحو آن 14 - فسوق ( چنانچه ذكر شد ) 15 - سبّ مؤمن 16 - مفاخرت 17 - جدال ( چنانچه گذشت ) 18 - كشتن جانوران بدن 19 - انداختن آنها 20 - انتقال آنها از موضعى بموضع ديگر بدن 21 - زينت بانگشترى 22 - زيور براى زنها 23 - تدهين ( روغن مالى ) 24 - اخراج خون 25 - ناخن گرفتن 26 - كندن دندان 27 - كندن گياه حرم 28 - زير سايه در راه رفتن 29 - قطع درخت حرم 30 - لبس سلاح ، و تفصيل هر يك و كفاره آنها مربوط بكتب فقه است .
وَ ما تَفْعَلُوا مِنْ خَيْرٍ يَعْلَمْهُ اللَّهُ
تمام كارهاى نيك شما نزد خدا محفوظ است و جزاى خير بشما خواهد داد و به نتيجه آن خواهيد رسيد چنانچه در آيه ديگر ميفرمايد
فَمَنْ يَعْمَلْ مِثْقالَ ذَرَّةٍ خَيْراً يَرَهُ
« 1 »
وَ تَزَوَّدُوا فَإِنَّ خَيْرَ الزَّادِ التَّقْوى
زاد بمعنى ما يحتاجى است كه مسافر براى سفر همراه خود ميبرد و در فارسى از آن بتوشه تعبير ميكنند و در آيه مراد توشهء است كه براى سفر آخرت لازم است از اخلاق فاضله و اعمال صالحه و همه عبادات از واجبات و مستحبات ، نه اينكه مراد توشه سفر حج باشد چنانچه بعضى از مفسرين توهم كردهاند زيرا با جمله قبل و بعد از آن تناسب ندارد ، و بهترين توشهها براى سفر آخرت تقوى است يعنى ترك معاصى و اتيان واجبات كه هيچ عبادتى افضل از آن نيست چنانچه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم در خطبه شعبانيه فرمود :
« افضل الاعمال فى هذا الشهر الورع عن محارم اللَّه
» بلكه نصّ همين آيه بر اثبات افضليت آن كافى است .
وَ اتَّقُونِ يا أُولِي الْأَلْبابِ
بعد از آنكه اهميت تقوى را بيان نمود صاحبان
هامش
( 1 ) . سوره زلزال آيه 8