نتيجه را كه از كشتن آن يك نفر عايد اجتماع مىشود در نظر نگرفتهاند .
يا أُولِي الْأَلْبابِ
صاحبان عقل اين معنى را درك ميكنند كه حيات اجتماع در سايه قصاص است .
لَعَلَّكُمْ تَتَّقُونَ
اين حكم قصاص را قرار داديم تا شما از قتل نفس اجتناب كنيد و مرتكب آن نشويد .
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 180 ]
كُتِبَ عَلَيْكُمْ إِذا حَضَرَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ إِنْ تَرَكَ خَيْراً الْوَصِيَّةُ لِلْوالِدَيْنِ وَ الْأَقْرَبِينَ بِالْمَعْرُوفِ حَقًّا عَلَى الْمُتَّقِينَ ( 180 )
( بر شما مكتوب شد كه هر گاه يكى از شما را مرگ نزديك شد اگر مالى گذارده وصيت كند نسبت به پدر و مادر و خويشان خود به نيكى و احسان به آنان ، اين امر بر پرهيزكاران ثابت و لازم است ) اين آيه و دو آيه بعد از آن درباره وصيت و اهميت آنست و وصيّت از امورى است كه در شريعت مطهره بسيار درباره آن تأكيد شده و اخبار زيادى در اهميت او روايت كردهاند ، در كتاب وسائل از حضرت رسول صلّى اللَّه عليه و آله و سلّم و حضرت باقر و حضرت صادق ( ع ) روايت كرده كه فرمود «
الوصية حق على كل مسلم
» و نيز روايت كرده كه فرمود «
من مات بلا وصية مات ميتة الجاهلية
» شايد اشاره بدوره جاهليت باشد .
و وصيت بر دو قسم است تمليكيه و عهديه : و در وصيّت تمليكيه اختلاف است كه آيا از عقود است كه محتاج بايجاب و قبول باشد و يا از ايقاعات است كه قبول لازم نداشته بلكه ردّ مانع است ؟
و وصيت محكوم به احكام خمسه يعنى واجب و مستحبّ و مباح و مكروه و حرام است .