[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 122 ]
يا بَنِي إِسْرائِيلَ اذْكُرُوا نِعْمَتِيَ الَّتِي أَنْعَمْتُ عَلَيْكُمْ وَ أَنِّي فَضَّلْتُكُمْ عَلَى الْعالَمِينَ ( 122 )
اين آيه شريفه در ابتداء بيان احوال بنى اسرائيل ذكر شده و تفسيرش بيان گرديد و در علت تكرار آن وجوهى گفته شده :
1 - مبالغه و تأكيد و لزوم شكر و اطاعت خداوند 2 - نظر ببعد بين دو آيه براى اتمام حجت و تأكيد در تذكر تكرار فرموده 3 - براى ختم حالات بنى اسرائيل و ربط ببدء و آغاز آنها تكرار شده 4 - تكرار امر بتذكر براى تكرار نعمت بوده است و آنچه ميتوان در اينموضوع متذكر شد اينكه آيات مكرره در قرآن بسيار است چه در سوره واحده مانند سورة الرحمن و سورة المرسلات و چه در سور متعدده مانند قصص انبياء و اوصاف جنت و نار و نعم و عذاب آنها و البته اين تكرارات در هر موردى حاوى حكم و مصالحى است كه تتبع آنها بى اشكال نيست و بسا تخرس بغيب و من عندى است و در بسيارى از موارد ، موقع نزول مختلف بوده و هر يك در موقع خود مناسب بلكه لازم بوده است و اللَّه العالم
[ سوره البقرة ( 2 ) : آيه 123 ]
وَ اتَّقُوا يَوْماً لا تَجْزِي نَفْسٌ عَنْ نَفْسٍ شَيْئاً وَ لا يُقْبَلُ مِنْها عَدْلٌ وَ لا تَنْفَعُها شَفاعَةٌ وَ لا هُمْ يُنْصَرُونَ ( 123 )
نظير اين آيه شريفه نيز با اندك اختلافى در الفاظ آن گذشت مثل اينكه در آيه شريفه
وَ لا يُقْبَلُ مِنْها شَفاعَةٌ
بود و در اينجا
وَ لا تَنْفَعُها شَفاعَةٌ
و در آنجا
وَ لا يُؤْخَذُ مِنْها عَدْلٌ
بود و در اينجا
وَ لا يُقْبَلُ مِنْها عَدْلٌ
مىباشد و مثل تأخير